« ایران آماده بررسی مشوقهای 1+5 است |صفحه اصلی| بازی بزرگ بر سر منابع گازی ايران »
شهريار از خوش شانس ترين شاعران ايران است
محمدحسين جعفريان، شاعر:
حوزه هنري مشهد يك شنبه ها «پاتوق شعر» دارد. در اين پاتوق جمعي از شاعران حرفه اي و نيمه حرفه اي در كنار علاقه مندان به شعر و شاعري ساعتي شعر مي خوانند و شعر مي شنوند. اما اين هفته اين جلسه متفاوت بود. قاسم رفيعا كه مسئوليت اين پاتوق را برعهده دارد و خود شاعر است، چند روز پيش در تماسي از حضور محمدحسين جعفريان و شاعر، فيلم ساز و نويسنده در پاتوق اين هفته خبر داد.
جعفريان آمده بود تا از استاد شهريار بگويد. قبل از آغاز سخنراني او، مستندي در ارتباط با اين شاعر پخش شد كه البته پيش از اين از شبكه اول سيما پخش شده بود. صداي فيلم اصلا خوب نبود و مجبور بوديم با لب خواني از صحبت ها كمي سر درآوريم اما كيفيت فيلم به قدر كفايت گويا بود. جلسه با حضور جمعي از شاعران استان و در كنار آن ها تعدادي از شاعران افغان مقيم ايران برگزار شد. به هر حال طبيعي بود كه حضور جعفريان، شاعران همسايه فارسي زبان ما را به «پاتوق شعر» بكشاند.
جعفريان سال ها از عمرش را در افغانستان گذرانده است و حشر ونشر او با شاعران اين كشور مليت او را بين ايران و افغانستان معلق كرده است.
جعفريان كه دوره بيماري سختي را پشت سر گذاشته خوشبختانه اين روزها حال و روز بهتري دارد. اول از شعر شروع كرد، آن هم در حوزه هنري مشهد و بعدها با مهاجرت از اين شهر، از دنياي فيلم سازي سردرآورد. او با سفر به كشورهاي لبنان، افغانستان، شرق دور، پاريس، بوسني و يوگسلاوي مستندهاي مختلفي ساخته است كه مهمترين آن فيلمي است كه درباره احمدشاه مسعود ساخت. تمام شدن سريال «شهريار» و حرف و حديث هايي كه اين روزها در نقد و بررسي اين سريال در رسانه ها مطرح مي شود و مصاحبه هاي متناقضي كه از فرزندان اين شاعر چاپ شده است، بهانه بحث جعفريان در اين «پاتوق» بود. البته موضوع به سريال خلاصه نشد، بحث جدي ديگر انتخاب روز شعر در سالروز درگذشت شهريار بود. البته بحث بر سر انتخاب روز شعر در سال هاي گذشته با واكنش هاي مختلفي همراه بود كه هيچ تاثيري نداشت و به نوعي موضوع خاتمه يافته تلقي مي شود. جعفريان با تمجيد از مقام شاعري شهريار او را از خوش شانس ترين شاعراني دانست كه اين اقبال را يافته تا سريالي درباره او ساخته شود. وي البته گلايه كرد از اينكه چرا در اين سال ها درباره شاعران بزرگي كه از مفاخر ايران هستند مثل فردوسي، حافظ، سعدي و خيام فيلمي ساخته نشده است.
اما به هر حال شاعري معاصر مثل شهريار توفيق پيدا مي كند تا يك مجموعه تلويزيوني درباره او ساخته شود.
جعفريان بحث روز شعر را پيش كشيد و گفت: اگرچه آقاي شعردوست كه در زمان نمايندگي خود در مجلس و به دليل علاقه اش به شهريار موفق شد روز وفات اين شاعر را به عنوان روز شعر به ثبت برساند اما نكته اصلي اينجاست كه آيا در كنار فردوسي، حافظ، سعدي و حتي بيدل چه طور مي شود آن هم بدون مشورت با اهالي شعر چنين روزي را باور كرد. البته شايد اگر مشورت مي شد همين اتفاق مي افتاد و اين اقبال نصيب شهريار مي شد اما وقتي بدون هيچ مشورتي با اهالي شعر اين كار انجام مي شود قطعا پذيرفتن آن براي تمام شاعران دشوار است.
جعفريان به صحبت هاي دختر شهريار اشاره كرد و گفت: اين خانم در مصاحبه اي گفته است در ١٥٠سال گذشته شاعري به بزرگي پدرم سراغ نداريم. من در اينجا به چند نكته اشاره مي كنم اولا كمتر از انگشتان دست مي توانيم نام ببريم شاعراني كه در اين سال ها درباره آنها فيلم يا سريالي ساخته شده باشد كه يكي ازآنها شهريار است، گذشته ازاين اگرچه من هم معتقدم شهريار از بزرگ ترين شاعران يك قرن و نيم گذشته است و جايگاه والا و ارزشمند او در شعر معاصر بركسي پوشيده نيست اما شاعراني كه در كنار شهريار در اين سريال به تصوير درآمدند شايسته جايگاه آنان نبود. ملك الشعراي بهار شاعر همين ديار خراسان است و او بسيار بزرگ تر از آن چيزي است كه در اين سريال تصوير شد. ما شاعراني در دوره معاصر داريم مثل مرحوم اوستا، استاد علي معلم دامغاني و حتي شاعراني مثل قيصر امين پور و يا سيدحسن حسيني كه كمتر درباره آنها صحبت شده است درحالي كه شاعران بزرگ و توانايي هستند. بنابراين من نمي دانم اين آمار را دخترخانم زنده ياد شهريار از كجا آورده و يا چه كسي اين آمار غلط را به ايشان داده است.
جعفريان در ادامه صحبت هايش دوباره به بحث روز شعر برگشت و گفت: باتوجه به اينكه ما حوزه گسترده زبان فارسي و فارسي زبانان را داريم براي انتخاب اين روز بايد با تمام مردم اين كشورها رايزني مي شد. ما با شاعري مثل «بيدل دهلوي» روبه روييم كه يك مغول بود و فارسي را فراگرفت و شاعر بزرگي شد. پرافتخارترين جمله اي كه درباره بيدل مي خوانيم به قبل از دهه ٦٠برمي گردد كه از قول دكتر فرشيدور آمده كه گفته است « او شاعر پرگوي پيچيده سرايي» است. درحالي كه در شبه قاره خيلي ها از او به عنوان امام شعر فارسي ياد مي كنند و يا همين فردوسي بزرگ كه وقتي مي گويد «چو ايران نباشد تن من مباد» حوزه وسيع ايران آن روزگار را مي گويد كه از قسطنطنيه شروع و به كاشغر چين ختم مي شود. فردوسي كسي است كه هومر را در جيب خودش مي گذارد. چرا بايد او را در اين قضيه از ياد ببريم بنابراين همه اين مردم در ايران ، افغانستان، تاجيكستان و شبه قاره هند بايد در انتخاب روز شعر سهمي داشته باشند. اين نكته را هم نبايد فراموش كرد كه ما آدم هايي داريم كه در سايه متولد مي شوند، زندگي مي كنند و در سايه مي ميرند و كسي آنها را نمي شناسد. به طور نمونه از يك جوان خراساني نام مي برم كه داراي تفكرات خوب فلسفي است.
او عبدالرضا موسوي است كه در كلاس دوم راهنمايي موفق شد در كلاس هاي زنده ياد استاد سيدجلال آشتياني حاضر شود و بحث هاي فلسفي بكند.
بنابراين من با اذعان به بزرگي استاد شهريار بايد يادآور شوم كه شهريار شاعري دوست داشتني است. خود من از كودكي اشعار او را حفظ كرده ام اما در بحث روز شعر و ادب مسئله را فراتر از آنچه تصور مي شود، مي بينم.
اين جلسه با شعرخواني جعفريان و طرح چند پرسش و پاسخ ادامه يافت.
خراسان
Posted by Viirusi at May 20, 2008