قصه ی مرد منتظر (1)

# : 28 Apr 2008 20:48

قصه ی مرد منتظر

با درود به تمامی شما سروران گرامی

داستانی مینویسم از زندگیی که سالهاست با او خو گرفته ام و ..........

پرهام هستم که توی یه جایی از این سرزمین ساکنم امید دارم که بتوانم زیبا بیان کنم شرح حال

مرد منتظر را برای شما سروران گرامی

من از رنگ قرمز اسمان می ترسم

من از قهر پروردگار من از خشم روزگار میترسم

از واژهای تلخ از واژهای پوچ و سبک و ارزان قیمت هراسی ندارم

ترس من از رنگ سیاه ترانه هاست

ترس من از طوفانی است که در راه است

اخرین دکه ی این بازار ورشکسته ام

پرهام

mosafere_gharib

اعضا

# : 28 Apr 2008 21:17

مقدمه

مثل همه ی ادمها من هم یک روزی چشم به جهانی گشودم که چیزی از ان نمی دانستم روزگار میگذشت ومن فقط خوبیهایش را میدیدم . پدری را شناختم که اسطوره ی زندگی من شد . مادری را شناختم که مهرش به مانند دریا بود و من هم از دریا بهره ای بردم هر چند که جنسیت مرد بودن من شخصیت خود را میخواست .دنیا را با چشم دل میدیدم چه شیرین بود ان دیدن ها چه شیرین بود ان رویا ها چه شیرین بود زندگی.............

سالهای جوانی شروع شده بود و من هم به مانند هم سن و سالهای خود پر از غرور وسرمستی جوانی بودم شخصیتی ارام و با وقار داشتم همیشه بر این باور بوده ام که هر چه میخواهی باش اما انسانیت بالاترین مرتبه است

روزگار را با خیالهای خام جوانی شروع کرده بودم که نا گه طوفان زندگی وزید ان چنان هم وزید که ان تن تازه شکفته جوانی کمرش در زیر بار مرگ اسطوره زندگی خود خورد میشد

پدر رفته بود و من در اوان جوانی فرا خوانده شدم برای بازی کردنی سخت با روزگار

در تنهایی خویش میسوختم که هم از دل بود هم از عشق . در ان تنهایی سخت به نا گه چشمانم دریای ارام زندگی را دید که موجهایش سر به اسمان گشوده اری مادر بود مادری که رفیق راهش را گم کرده بود امروز تنهای تنها راه رفته را باید میرفت چشمانم را به چشمانش دوختم که اشکهایش به مانند موجی بلند بر ساحلی ارام فرود می امد امدم که مرهمی باشم برایش اما اشکهایم مهلتی برای صحبت کردن نداد و من همراه این موج گریستم

پروردگارا با که سخن بگویم با که بگویم که سخت است راه رفتن را

.......................

shakiba56

اعضا

# : 29 Apr 2008 00:11

Quoting: mosafere_gharib

من از رنگ قرمز اسمان می ترسم

من از قهر پروردگار من از خشم روزگار میترسم

از واژهای تلخ از واژهای پوچ و سبک و ارزان قیمت هراسی ندارم

ترس من از رنگ سیاه ترانه هاست

ترس من از طوفانی است که در راه است

اخرین دکه ی این بازار ورشکسته ام

این شعرو خیلی دوست دارم یادم نیست کجا خوندمش اگر میدونید شاعرش کیه ممنون میشم برام کامنت بذارید . خاطراتتونو خوب شروع کردید هر چند لبریز از غم منتظر ادامه ی این سوگنامه هستم و امیدوارم با پایانی خوش به سرانجام برسه.

شب تنهایی تو قاب آینه چهره ی مات دلم شکسته بود................دل خسته ای که بی حضور عشق همه ی پنجره ها رو بسته بود