| نویسنده |
پیام |
|
|
شراره جان میبینم که امروز کارآگاه شدی؟(مزاح) و با سپاس از آقای آرمان بخاطر توضیحاتشون. امیدوارم تو این قسمت دوم دوستان جواب سوالاتشون رو بگیرن! و اما ادامه.....
Tombstone Piledriver
|
|
|
# : 2 Feb 2008 20:44 | ویرایش بوسیله: Elderado
گام سوم : پروکسیهای ناشناس ما از رفتن به یک کافینت برای نوشتن در وبلاگ خود خسته شده ایم و یا شاید ابزار های مورد علاقه ما آنجا وجود ندارد. ما با کمک یکی از همسایگان ترتیبی میدهد که با کامپیوتر خودش و از طریق یک پروکسی ناشناس به اینترنت متصل شود. در این صورت هنگامی که ایمیل های خود را میخوانیم یا در وبلاگ خود چیزی مینویسیم پشت آدرس IP مربوط به پروکسی پنهان میشویم و آدرس IP منزل ما ثبت نمیشود. بدین ترتیب برای آنان یافتن ما کاری دشوار خواهد شد. ابتدا ما با جستجوی عبارت "Proxy server" در دکتر گوگل لیستی از سِروِرهای پروکسی مییابد. از لیستی که publicproxyservers.com در اختیارش می نهد یکی را انتخاب میکنیم که جلوی آن درج شده است " درجه بالای ناشناس بودن ". ما آدرس IP پروکسی و پورت مربوطه را یادداشت میکنیم. برخی از پروکسیهای عمومی قابل اعتماد به شرح زیر هستند: publicproxyservers.com که پروکسیهای ناشناس و غیر ناشناس را لیست میکند. (Samair( که فقط پروکسیهای ناشناس را لیست میکند و شامل اطلاعاتی در مورد پروکسی هایی است که امکان SSL را فراهم میآورند. rosinstrument proxy database یک بانک اطلاعاتی قابل جستجو از پروکسی ها در اختیار می نهد. ما سپس بخش preferences را در مرورگر وب خود باز میکنیم. ما باید به نحوی اتصال به اینترنت را از طریق پروکسی ترتیب بدهیم. برای این کار معمولا در بخش general یا security یا network گزینه ای برای آماده سازی مرورگر وب جهت اتصال از طریق پروکسی را یافته و تنظیم مربوطه را انجام میدهیم . ما گزینه " تنظیم دستی پروکسی " را انتخاب کرده و آدرس IP سرور پروکسی و نیز پورت را در محلهای مربوط به پروکسی HTTP و پروکسی SSL وارد میکنیم و تنظیم های جدید را ذخیره میکنیم . کامپیوتر را خاموش و روشن کرده و شروع به وب گردی مخفیانه می نمایم! البته سرعت اتصال اندکی کندتر خواهد شد. این بدان دلیل است که هر صفحهای که ما مشاهده میکنیم از یک مسیر انحرافی به کامپیوتر ما ارسال میشود: به جای اتصال به Hotmail ما به پروکسی متصل میشویم و پروکسی به Hotmail وصل میشود. به همین ترتیب هنگامی که Hotmail صفحه ای را برای ما میفرستد، ابتدا به پروکسی رفته و سپس صفحه از پروکسی به کامپیوتر ما میآید. ما همچنین متوجه میشویم که برای دسترسی به برخی از سایتها دچار مشکل شده است به خصوص سایتهایی که برای ورود نیاز به نام کاربری و رمز ورود دارند. در عوض آدرس IP او توسط میزبان وبلاگ ثبت نمیشود! اما افسوس که پروکسی ها هم بیاشکال نیستند. اگر دولت قوانین محدود کنندهای برای اینترنت وضع کرده باشد (مثل ایران خودمان)، کاربران زیادی به دنبال پروکسی ها خواهند بود و همین باعث میشود که دولت پروکسی ها را نیز فیلتر کند. هنگامی که کاربران به سراغ پروکسی های جدید میروند، دولت هم آنها را کشف کرده و فیلتر میکند. و این روند ادامه مییابد. لذا این فرایند بسیار وقتگیر خواهد بود. مشکل دیگری نیز ممکن است بروز کند. اگر ما در کل کشور از معدود افرادی باشیم که از پروکسی ها استفاده میکنند، با تعقیب کامنت هایی که گذاشته میشود و متنهای که ما در وبلاگ می نهیم و مرور بانکهای اطلاعاتی ISP های کشور، ممکن است آنان بتوانند کشف کند که ما یکی از کسانی هستیم که از یک پروکسی خاص استفاده میکند. البته آنها نمیتوانند ثابت کنند که ما کسی هستیم که صاحب وبلاگ است ولی این مشهود است که مطالب وبلاگ از پروکسی ارسال شده است و اگر ما از معدود استفاده کنندگان آن پروکسی باشیم میتوان نتیجه گرفت که ما صاحب وبلاگ هستیم. بهترین راه استفاده از پروکسی هایی است که در منطقه ما رایج و پر کاربر است و هر از چند گاهی از پروکسیهای جدیدی استفاده کنیم. گام چهارم : پروکسی شخصی البته ما نگران هستیم که مبادا پروکسی ها با آنان تبانی و مصالحه کنند(گاو بندی) و یا اصلا از خود آنان باشند. اگر آنان بتواند اپراتور پروکسی را چه از طرق قانونی و چه از طریق رشوه یا زور یا ... متقاعد کنند که سابقه کسانی که از کشور ما به پروکسی متصل میشوند ثبت کند و در اختیار آنان به نهد، کلاه ما به شدت پس معرکه است! البته ما برای حفاظت از خودمان به مدیر پروکسی اعتماد میکنیم در حالیکه اصلا نمیدانیم او کیست!( در حقیقت مدیر پروکسی ممکن است حتی نداند که ما در حال استفاده از پروکسی او هستیم ، معمولا پروکسی ها بدون کنترل خاصی کار میکنند.)ما دوستانی در کانادا ( جایی که احتمال سانسور کردن اینترنت کمتر است ) داریم که ممکن است به ما در انتشار وبلاگ خود با حفظ ناشناس بودن کمک کنند.(مثل سیاوش خان) ما با دوست مان تماس گرفته و از او میخواهیم که یک Circumventor (یک پروکسی برای فریب) روی کامپیوترش راه بیندازد.( Circumventor یکی از چندین سِروِرهای پروکسی است که هر کسی میتواند روی کامپیوتر خود ایجاد کند تا دیگران بتوانند از کامپیوتر او به عنوان پروکسی استفاده کنند ) حسین ملاقله، دوست خوب ما در یک کشور آزاد ، یک Circumventor را از سایت www.peacefire.org در آدرس این دانلود میکند و آن را روی سیستم Windows خود نصب میکند. البته این کار قدری دشوار است چون حسین ملاقه باید ابتدا Perl را روی سیستم نصب کند و سپس OpenSA رو و پس از آن میتواند Circumventor را نصب کند (اما حسین ملاقه استاد است)!!! به علاوه برای اینکه ما بتوانیم به اینترنت متصل شویم، باید کامپیوتر حسین ملاقه به اینترنت متصل باشد. حسین ملاقله کامپیوتر را آماده میکند، با ما تماس میگیرد و آدرسی (Url) که از طریق آن ما میتوانیم به اینترنت متصل شویم و در وبلاگ خود مطلب بنویسیم را در اختیار ما قرار میدهد. این از آن جهت مناسب است که ما میتواند بی آنکه نیازی به تنظیمات خاص داشته باشیم، در یک کافینت یا از منزل به اینترنت در کمال اختفا متصل شویم . اشکالی که در این میان وجود دارد این است که حسین ملاقه کامپیوتر خود را هر از چند گاهی خاموش میکند. هر بار که او دوباره به اینترنت متصل میشود، ISP آدرس IP جدیدی به او اختصاص میدهد و پروکسی که در خانه دوست ما به راه افتاده است از کار میافتد و ما ضد حال میخوریم ! هر بار که این اتفاق رخ دهد حسین ملاقه باید با ما تماس بگیرد و IP جدیدی را که به Circumventor تخصیص یافته است به او بدهد. این فرایند به سرعت پرهزینه و خسته کننده خواهد شد. از سوی دیگر او نگران است که اگر مدت زیادی از یک IP منحصر به فرد استفاده کند، ISP به فشارهای دولت تن در داده و آن را فیلتر کند. برگرفته شده از تراوشات ذهن خودم. بازم ادامه دارد...
Tombstone Piledriver
|
|
|
سلام  اولا\" تشکرمیکنم از آرمان بخاطر توضیحاتش بعدش الدرادو ! من کارآگاه نشدم. اومدم کلاس
Quoting: Elderado به جای اتصال به Hotmail ما به پروکسی متصل میشویم و پروکسی به Hotmail وصل میشود. به همین ترتیب هنگامی که Hotmail صفحه ای را برای ما میفرستد، ابتدا به پروکسی رفته و سپس صفحه از پروکسی به کامپیوتر ما میآید. ما همچنین متوجه میشویم که برای دسترسی به برخی از سایتها دچار مشکل شده است به خصوص سایتهایی که برای ورود نیاز به نام کاربری و رمز ورود دارند. در عوض آدرس IP او توسط میزبان وبلاگ ثبت نمیشود! حالا یک سئوال دارم : اگه یکنفر با این سایتهای فیلترشکن ( که شاید وبلاگ خودت هم اونا رو معرفی میکنه ) وارد یک سایت (مثلا\"سیاسی ) بشه ، آیا میتونن از طریقIP ، اون شخص رو پیداکنن ؟

|
|
|
|
|
Quoting: sharareh88 من کارآگاه نشدم. اومدم کلاس اختیار دارید و خوش اومدید آبجی.کلاس خودتونه. ولی من کوچکتر از اونیم که بخوام معلمی کنم برای کسی.وخوشحالم از اینکه یکی همچین مطلبی براش مهمه و پیگیری میکنه.
Quoting: sharareh88 آیا میتونن از طریقIP ، اون شخص رو پیداکنن ؟ ببین همون جور که تو گام سوم گفتم به خیلی چیزا بستگی داره!!!و به طورقطعی نمیشه چیزی گفت.خلاصه کلام اینکه وقتی از فیلتر شکن های Anonymiser استفاده میکنی امکان ردیابی کردنتون خیلی کم میشه.
Quoting: sharareh88 که شاید وبلاگ خودت هم اونا رو معرفی میکنه من از این چرت و پرت ها داخلش نمینویسم.

Tombstone Piledriver
|
|
|
# : 9 Feb 2008 15:48 | ویرایش بوسیله: Elderado
پنجم : مسیر گزینی پیاز گونه از طریق نرم افزار Tor حسین ملاقه چون استاد است !! به ما توصیه میکند از Tor استفاده کنیم. Tor یک سیستم نسبتا جدید است که برای حداکثر کردن درجه ناشناس بودن طراحی شده است. مسیر گزینی پیاز گونه از ایده پروکسی ها ( استفاده از یک کامپیوتر دیگر ) در سطحی بالاتر و پیچیدهتر استفاده میکند.هر درخواستی برای یکی از صفحات وب در یک شبکه مسیر گزینی پیاز گونه(onion routing network)، از دو تا بیست عدد کامپیوتر دیگر عبور میکند به گونهای که ردیابی اینکه متقاضی اصلی کدام یک بوده است دشوار میگردد نه غیر ممکن. در هر مرحله، اطلاعات به رمز تبدیل شده و این کار را برای آنان دشوارتر از پیش میشود. علاوه بر این، در یک شبکه پیاز گونه، هر کامپیوتر صرفا نزدیکترین همسایگان خود را (که مستقیما به آنها متصل است) میبیند و از باقی کامپیوترها خبر ندارد. مثلا کامپیوتر "ب" یک درخواست را از "الف" دریافت میکند و آن را به "ج" رد میکند. اما چون درخواست رسیده رمزنگاری شده است کامپیوتر ب متوجه نمیشود که درخواست رسیده مربوط به چه صفحهای است و اینکه نهایتا کدام یک از کامپیوترهای شبکه اطلاعات درخواستی را از وب سِروِر مربوطه دریافت میکند. با توجه به پیچیدگی تکنولوژی به کار رفته، ما از سادگی راهاندازی نرم افزار Tor، همان شبکه پیاز گونه مسیر گزینی، تعجب میکنیم! برای دریافت یک نسخه از این ابزار میتوانید به اینجا بروید.http://tor.eff.org/cvs/tor/doc/tor-doc-win32.html ما صرفا یک برنامه را دانلود میکنیم و این برنامه Tor را روی کامپیوتر خود نصب میکنیم. سپس ما Privoxy را دانلود و نصب میکنیم. Privoxy یک پروکسی است که با Tor کار میکند و این مزیت جانبی را نیز در اختیار مل قرار می نهد که تبلیغات زائد را از صفحات وب میزداید. پس از نصب نرم افزار و خاموش روشن کردن دستگاه خود در مییابیم که ما به خوبی درون شبکه Torپنهان شده ایم !! لازم به ذکر است که Tor با هر درخواست جدید برای یکی از صفحات وب یک هویت جدید به سارا اختصاص میدهد و هویت واقعی او را پنهان میسازد. البته این امر تبعات غریبی نیز به بار میآورد. مثلا هنگامی که او از گوگل استفاده میکند، در هر بار جستجو گوگل، که زبان خود را متناسب با کاربر انتخاب میکند، زبان را عوض میکند! ممکن است در چند دقیقه، او با زبانهای ژاپنی، آلمانی، انگلیسی، عربی،... مواجه شود! تبعات دیگری نیز گریبانگیر او میشوند که ممکن است بیش از تغییر زبان گوگل درد سر ساز باشند! مثلا هنگامی که از Tor استفاده میکند، Wikipedia به او امکان فعالیت در وبسایت خود را نمیدهد. Tor همچنین سایر مشکلاتی را که در کار کردن با پروکسی ها وجود داشت به بار میآورد. سرعت اتصال کم میشود و در نتیجه فقط ما زمانی از Tor استفاده میکنیم که به فعالیتهای حساس مثل نوشتن در وبلاگ و ... میپردازیم. به علاوه ما دوباره به کامپیوتر منزل محدود میشویم چون نمیتواند همه جا Tor را نصب کند. از همه بدتر اینکه، Tor گاهی از کار میافتد! ISP ما اقدام به فیلتر کردن برخی از روتر (Router) های Tor نموده و این ممکن است منجر به انتظاری بی حاصل برای رسیدن صفحهای شود که هرگز به کامپیوتر ما نخواهد رسید یعنی در واقع اوج ضد حال !!! گام ششم : MixMaster, Invisiblog و GPG حتما راه حل خوبی برای وبلاگ نویسی ناشناس بدون درگیر شدن با محدودیتهای پروکسی ها وجود دارد. ما پس از جستجوی بسیار این بار inivisiblog را پیدا میکنیم. Invisiblog که توسط یک گروه ناشناس استرالیایی به نام vigilant.tv ایجاد شده است، سایتی برای ناشناس بودن تمام عیار است. برای نوشتن در آن مثل باقی سایتهای وبلاگ نویسی در آن متن نمی نویسیم بلکه متنهای خود را که با شیوههای رمزنگاری امضا شده است بوسیله ایمیل های با ترکیب(format) ویژه و از طریق MixMaster که ایمیل را پنهان میکند میفرستید. البته جا افتادن جمله بالا اندکی زمان میبرد! ابتدا باید "رمزنگاری با کلید عمومی" (Public-key encryption) را توضیح دهیم: این شیوه رمزنگاری روشی است که به شما امکان میدهد به مخاطب خود پیغامی را ارسال کنید که دیگران نمیتوانند آن را بفهمند. در عین حال لازم نیست مخاطب یک کد رمز شخصی خود را ،که به شما امکان بدهد باقی پیغام های او را هم بفهمید، در اختیار شما به نهد. رمزنگاری با کلید عمومی هم چنین به شما امکان امضا کردن نامه های تان را میدهد. امضایی که قابل جعل نیست. عاقبت او GPG درست میکند که یک راه ایجاد رمزنگاری با کلید عمومی است برای درک بهتر به اینجا مراجعه کنید. ما سپس یک جفت کلید رمز گشا ایجاد میکنیم (رشتهای از حروف و ارقام) ما پس از نوشتن یک متن، از طریق کلید شخصی خود آن را امضا کرده آن را ارسال میکند. میزبان وبلاگ با استفاده از کلید عموی ما نوشته ما را بررسی کرده و اگر مطمئن شد که متن از سوی ما ارسال شده است آن را در وبلاگ قرار میدهد. ما سپس تمهیدات لازم را در mixmaster فراهم میآوریم. Mixmaster یک سیستم ایمیل است که برای رد گم کردن مبدا ایمیل (کاربران) طراحی شده است. این سیستم از مجموعهي به هم پیوستهای از remailer های ناشناس استفاده میکند. Remailer ها برنامههای کامپیوتری هستند که هرگونه اطلاعات مربوط به مبدا ارسال را از پیغام جدا کرده و آن را به سوی مقصد ارسال میکنند تا نهایت درجه ای از ناشناس بودن را ایجاد کنند. بدین ترتیب هنگامی که پیغام به میزبان وبلاگ میرسد هیچ نشان روشنی از فرستنده ندارد و صرفا از طریق امضا و کلید رمز گشا که در اختیار میزبان وبلاگ است هویت صاحب وبلاگ برای میزبان وبلاگ شناخته شده و متن مربوطه را در وبلاگ قرار میدهد. با استفاده از یک زنجیره 2 تا 20 عددی از remailer ها، حتی اگر چند تا از آنها با آنان تبانی کنند، ردیابی پیام به شدت دشوار و عملا نا ممکن میشود. البته ما مجبور هستیم mixmaster را از طریق کامپایل کردن برنامه مربوطه بسازیم و این خود امری است که احتمالا به کمک یک متخصص نرمافزار نیاز دارد البته کار بسیار ساده ای است. ما یک پیغام اولیه شامل کلید رمز گشای عمومی خود را از طریق mixmaster به invisiblog میفرستسم. Invisivlog با استفاده از این پیغام یک. وبلاگ جدید ایجاد میکند مثلا با نام invisiblog.com/ac4589d7001ac238 که رشته بلند دنباله آن، 16 کاراکتر انتهایی همان کلید GPG هستند. متنهای بعدی را پس از امضا بوسیله کلید رمز گشای عمومی خود، به صورت یک پیغام از طریق maxmaster به invisiblog ارسال میکند. این شیوه وبلاگنویسی به همان سادگی و سرعت شیوههای رایج آن نیست. به خاطر ارسال های اشتباه محتمل، گاهی ممکن است 2 ساعت تا چند روز طول بکشد تا متن ما به invisiblog برسد !!! به علاوه ما باید در مورد دیدن مکرر وبلاگ خود هشیار باشیم. اگر ما به دفعات وبلاگ را باز کنیم، IP ما در گزارش عملیات روزانه ISP مکرر به چشم خواهد خورد و این میتواند علامتی باشد مبنی بر اینکه ما صاحب وبلاگ هستیم. با این همه ما کاملا مطمئن هستیم که مسئولان invisiblog به هیچ وجه ما را نمیشناسند... و ما بیش از هر زمان دیگری در مورد نرمافزارهای open source اطلاع داریم! اشکال اصلی invisiblog این است که کار با آن برای افراد عادی به طرز محسوسی دشوار است. بیشتر مردم برای درست کردن GPG با مشکل مواجهند و در فهم پیچیدگی های کلید رمز گشای عمومی و خصوصی مشکل دارند. ابزارهای خوشدستتری نیز برای رمزنگاری مثل Ciphire برای کمک به افراد کم حوصلهتر ایجاد شدهاند اما خود آنها نیز ممکن است نیرنگآمیز و غیرقابل اطمینان باشند. از این رو، افراد بسیار کمی، منجمله کسانی که واقعاً به آن نیاز دارند، از رمزنگاری برای ایمیل های خود استفاده میکنند. تذکر نویسنده: maxmaster برای اغلب کاربران یک چالش تکنیکال جدی است.کاربران ویندوز میتوانند یک نسخه ابتدایی DOS را از اینجا دانلود کنید . من این نسخه را دانلود کرده و تست کردم اما کار نکرد !! البته شاید ایمیل هنوز بین remailer ها در حال آمد و شد است !!! کسانی که میخواهند از نسخههای جدیدتر استفاده کنند یا مایلند آن را روی لینوکس یا مکینتاش اجرا کنند باید بتوانند برنامه را خودشان کامپایل کنند. کاری که بسیاری از شما دوستان از پس آن بر نمی آید. البته اگر invisiblog پیغام هایی از طریق remailer های رایج و قابل دسترسی از طریق وب مثل riot.eu.org را قبول میکرد، مفیدتر میبود. در شرایط فعلی من آن را برای بیشتر مشتاقان و نیازمندان به آن قابل استفاده نمیبینم. در کشورهای سر کوب گر یک سری مشکلات دیگر نیز برای رمزنگاری های قوی وجود دارد. اگر کامپیوتر ما توقیف شود و رمز کلید گشای خصوصی ما کشف شود، مدرک مستحکمی مبنی بر آن خواهد بود که ما نویسنده وبلاگ جنجال برانگیز بوده ایم . همچنین در کشورهایی که رمزنگاری شیوع چندانی ندارد، همین که فردی از طریق maxmaster که سیستم رمزنگاری پیشرفتهای را مورد استفاده قرار میدهد، دلیلی کافی برای آن خواهد بود که استفاده ما از اینترنت به شدت زیر نظر گرفته شود. چه مقدار پنهانکاری لازم است؟ تحمل چقدر دردسر معقول است؟ آیا راه حل ما، یاد گرفتن رمزنگاری و به راه انداختن maxmaster برای شرایط شما مناسب است؟ یا ترکیبی از گامهای 1 تا 5 برای شما کافی خواهد بود؟ هیچ جواب یکتایی وجود ندارد. هر راه حلی لاجرم باید با در نظر گرفتن شرایط محلی، قابلیتهای تکنیکال، و میزان مطلوب در پرده بودن اتخاذ شود. پاسخ سوال به این بستگی دارد که چقدر ممکن است تحت تعقیب باشید، چقدر این کار برای شما خطرناک است و .... از تراوشات ذهن خودم با اندکی تصرف و تلخیص
Tombstone Piledriver
|
|
|
سلام آقا یه سوال کلی دارم. ISP ها یا مخابرات یا اطلاعات کشور چطور اطلاعات را در اینترنت ایران ردیابی میکنند؟ چه پیغامهایی که بوسیله یاهو فرستاده میشود، چه پیغامهایی که مثلاً عضو این انجمن میفرستد برای این سایت؟ با تشکر
|
|
|
Elderado ایول رفیق  تاپیک جالبی زدی موفق باشی سیامک مشهدی 
راسته که میگن اومدنی رفتنیه. نوبت من هم شد. ببخشید که نمیتونم توضیح بدم، به امید دیدار مجدد. با تشکر، سیامک
|
|
|
# : 14 Mar 2008 01:41 | ویرایش بوسیله: Elderado
سلام خدمت جناب سرهنگ عزیز: در مورده مسنجر ها و چت قبلا" اینجا مفصلا" توضیح دادم: http://www.avizoon.com/forum/22_51646_0.html در مورد صفحات اینترنت هم : به دليل اينكه ايران توانايي ذخيره تمام اطلاعاتي كه از كشور توسط اينترنت خارج و داخل مي شود را ندارد فقط از ISP ها خواسته كه log و پوشه كساني كه به ISP آنها وصل مي شود را به مدت يك سال نگه دارند. يعني آدرس سايتهايي كه ما به آنها سر مي زنيم تا يك سال ذخيره مي شود.در موارد حساس تر خود قاضي دستور استراق سمع يك كاربر را صادر مي كند.شخص ممکن است متوجه شود كه ايميلهاي ياهوي او خوانده مي شود.بعدها در بازجويي كل صفحاتي كه در اينترنت ديده بودید را هم جلوي خودتون به صورت پرينت شده مي گذارند.
Tombstone Piledriver
|
|
|
|
|
# : 14 Mar 2008 02:48 | ویرایش بوسیله: Elderado
Of_A_Simple_Life سلام سیامک جان میدونم که برا کلاس کار هم که شده ,شما هر جایی پست نمیزنید و خوشحالم از اینکه یکی همچین مطلبی براش جالبه امیدوارم به کار دوستان بیاد.البته من سطح آگاهی مخاطبم رو متوسط رو به بالا فرض کردم!!! من عاشق مبحث امنیت در اینترنتم وشاید باورش سخت باشه که نوشتن این شش گام برا ناشناس وبلاگ نوشتن یک ماه وقت برد.البته اخیرا" دستم کنده و ذهنم هم آشفته است. .یه مقاله هم در مورد فیلترینگ دارم آماده میکنم(میخام فیلترینگ رو بشکافم برا مخاطب اساسی) که مدتیه تمرکسم رو از دست دادم و دستم به نوشتن نمیاد هر وقت حاضر شد میزارمش رو سایت!!! شما هم موفق باشی عزیز
Tombstone Piledriver
|
|
|
Quoting: Elderado سلام سیامک جان میدونم که برا کلاس کار هم که شده ,شما هر جایی پست نمیزنید دمت گرم بابا!! منکه خیلی خاکیم داداش! من کوچیک همه بچه های آویزونم رسما!  سیامک مشهدی
راسته که میگن اومدنی رفتنیه. نوبت من هم شد. ببخشید که نمیتونم توضیح بدم، به امید دیدار مجدد. با تشکر، سیامک
|