| نویسنده |
پیام |
|
|
اثرات مخرب مصرف توام الکل و دارو
از مضررات مصرف نوشابه های الکلی هرچه گفته شود بازهم کم است. در اینجا می خواهیم راجع به تاتثر متقابل مصرف این نوشابه ها هنگامی که در حال مصرف دارو هستیم صحبت کنیم.
بله این واقعیت دارد که بسیاری از داروهایی که پزشکان برای بیماران خود تجویز می کنند در مقابل الکل از خود واکنش های نا مناسب نشان می دهند و احتمال بیشتر شدن بیماری یا بوجود آمدن جراحت های جدید را افزایش می دهد. بررسی های انجام شده نشان میدهد که دست کم 25 درصد از پذیرش فوریت های پزشکی در ایالات متحده به این مسئله مربوط می شود. همچنین آمار نشان می دهد که درصد بالایی از مرگ و میرهای اورژانسی بخاطر مصرف توام نوشابه های الکلی با انواع مواد مخدر می باشد.
در ایالات متحده بیش از 2800 نوع داروی متداول وجود دارد که معمولا" پزشکان آنها را برای بیماران خود تجویز می کنند، همچنین آمار نشان می دهد پزشکان حدود 14 بیلیون نسخه دارو در سال برای مردم در ایالات متحده تجویز می کنند. با کمال تاسف باید گفت که در آمریکا حدود 70 درصد از مردم بالغ گه گاه الکل مصرف می کنند و 10 درصد از مردم نیز بصورت روزانه به مصرف مشروبات الکلی می پردازند.
در این میان آمارهای گرفته شده از بیمارستان ها و مراکز درمانی نشان می دهد که بدن 60 درصد مردان و 30 درصد زنان در جامعه مصرف کننده الکل، از خود نسبت به مصرف الکل واکنش نشان میدهند. کافی است این آمار ساده را با حالتی که دارو نیز مصرف شود ترکیب کنید خواهید دید که رقم اعلام شده برای فوریت های پزشکی (25%) کاملا" منطقی و صحیح می باشد.
مشکل بزرگ دیگر در ایالات متحده آن است که بر اثر مصرف بیش از حد الکل، سالخوردگان بتدریج نیاز به ترکیب الکل با سایر مواد مخدر را پیدا می کنند و به این ترتیب به خطرات احتمالی که می تواند گریبانگیر آنها شود می افزایند. با وجود آنکه جمعیت بالای 65 سال در ایالات متحده حدود 12 درصد می باشد اما همین جمعیت محدود، بین 25 تا 30 درصد از کل بیماران فوریت پزشکی در آمریکا را تشکیل می دهند.
داروها برای تاثیر گزاری وارد خود می شوند و توسط جریان خون به محلی که باید در آنجا بیشترین اثر را بگذارند می رسند و در آنجا تاثیر لازم را بر آن عضو یا بافت مورد نظر می گذارند. سپس به تدریج بر اثر فعالیت و تحولات درونی بدن تاثیر آنها کمتر و کمتر می شود. الکل هم عینا" مانند دارو عمل می کند با این تفاوت که مقصد نهایی آن بطور مشخص مغز انسان می باشد. تاثیری که مصرف توام این دو می تواند بگذارد آن است که الکل می تواند در جریان حرکت دارو در بدن اختلال ایجاد کند.
یک اشکال می تواند آن باشد که میان الکل و دارو برای گردش در جریان خون و رسیدن به عضو مورد نظر، یک رقابت بوجود آید. بنابراین با توجه به میزان مصرف الکل ممکن است دارو به هیچ وجه اثربخشی لازم را نداشته باشد و یا برای اثربخشی آن مجبور شویم مقدار استفاده از آن را زیاد کنیم. معمولا" بیماران سرخود با مشاهده این موضوع میزان مصرف دارو را بالا می برند بدون توجه به آنکه مصرف زیاد این دارو ممکن است عوارض جانبی ناخوشایندی داشته باشد.
خطر بزرگ دیگر آن است که داروی مصرفی ممکن است رفتار الکل را در بدن تغییر دهد که در آنصورت ممکن است صدمات جبران ناپذیری به مغز و بدن انسان وارد آید. لازم به ذکر است که در حالت کلی آنزیمهای فعال شده توسط الکل در بدن میتوانند بسادگی به جگر و سایر اعضای بدن انسان جراحت های جبران ناپذیر وارد کنند.
|
|
|
پیچ خوردن و رگ به رگ شدن
. انجام انواع ورزشها هم برای کودکان و هم برای افراد بزرگسال مفرح و سلامتی بخش است. با این حال قبل از شرکت در هر ورزشی و انجام فعالیتهای ورزشی باید درباره آن ورزش اطلاعات لازم و کافی را به دست آورده و احتیاط های لازم را برای جلوگیری از هرگونه مصدومیتی بکنید.
گرم کردن بدن پیش از ورزش، انجام حرکات کششی ماهیچه ها و تمدد اعصاب از بهترین راه های پیشگیری از حوادث پیش از انجام هر نوع ورزش است.
پیچ خوردن و رگ به رگ شدن
رگ به رگ شدن و پیچ خوردن به طور قابل ملاحظه ای یکی از شایع ترین مصدومیت هایی است که ممکن است در انجام فعالیت های ورزشی رخ دهد. به طور کلی رگ به رگ شدن عبارت است از کشیدگی یا پاره شدن یک رباط. رباط ها بافت متصل کننده استخوان ها به یکدیگر هستند و پیچ خوردگی نیز در اثر کشیده شدن یا پاره شدن یک ماهیچه یا تاندون به وجود می آید. همچنین تاندون ها نیز رابط بین ماهیچه ها و استخوان ها هستند.
عوامل به وجود آورنده پیچ خوردگی و رگ به رگ شدن
پیچ خوردگی ویا رگ به رگ شدن عموما در اثر زمین خوردن یا پیچ خوردن بدن به وجود می آید که امکان دارد دچار این نوع مصدومیت شود ولی بنا به نوع ورزشی که یک فرد انجام می دهد، برخی قسمت های بدن بیشتر ازنقاط دیگر در معرض ابتلا به این نوع آسیب ها هستند. برای مثال کسانی که به ورزش ژیمناستیک یا تنیس می پردازند بیشتر در معرض پیچ خوردن و یا رگ به رگ شدن دست و آرنج هستند، در حالیکه بازیکنان فوتبال و بسکتبال امکان دارد از ناحیه پا و زانو آسیب ببینند. البته مصدومیت های زانو در بین ورزشکاران بسیار شایع است و عموما در اثر دویدن بر روی یک زمین ناهموار و یا به زمین خوردن پس از پرش ایجاد میشود.
علایم و نشانه های مصدومیت
از علایم و نشانه های این نوع مصدومیت ها می توان به درد، کبودی، ملتهب شدن و ورم ناحیه آسیب دیده اشاره کرد.
راه های درمان
اولین قدم برای درمان کشیدگی تاندون ها و یا پیچ خوردگی، شامل استراحت، استفاده از یخ، کمپرس کردن و بالا نگه داشتن ناحیه آسیب دیده است و زمان بهبود یافتن آن بستگی به سن، سلامت عمومی بدن وهمچنین شدت ضربه وارد آمده است. حتی در برخی مواقع اگر شدت ضربه و آسیب زیاد باشد، برای درمان عضو مصدوم درمان های فیزیکی و یا جراحی باید استفاده کرد. البته برای درمان بهتر باید با پزشک متخصص مشورت کرد و طبق نظر وی عمل کرد.
|
|
|
ایروبیک و تاثیرات آن بر بدن
تمرینات ایروبیک از حرکات ریتمیک و متناوب ماهیچه ای بهره برده و ضربان قلب و تنفس را در در مدت زمانی خاص بالا می برد.
نمونه های ساده این ورزش شامل: پیاده روی، دو، شنا، دچرخه سواری، کوه نوردی پله ای، اسکی در مناطق کوهستانی، اسکیت، انواع کلاسهای رقص و قالبهای مختلف تنیس به صورت متناوب ( راکت بال، اسکواش) می باشد.
باید به این مساله توجه کرد که که تمرینات ایروبیک می بایست در قالب خاص خود انجام شود که البته به هدف و شرایط فیزیکی شما، سوابق بیماری و وضعیت جسمانیتان نیز بستگی دارد.
هرچند که در مجموع ایدهء اینکه ورزشهای مختلفی انجام دهیم، فکر جالبیست - به عنوان مثال تعادل و توازن برقرار کردن میان تمرینات و ورزشهای متناسب با شرایط جسمانی فرد بهترین شیوه انجام ایروبیک می باشد، این استراتژی مصدومیت های پیاپی را کاهش و بروز آنها را تقلیل می دهد و موجب می شود که در موقعیتها و شرایطی که فرد فعالیتهای زیاد بدنی انجام میدهد توازن و بالانس بیشتری در حرکات ماهیچه ها برقرار گردد، که این امر موجب لذت بردن بیشتر فرد نیز می شود.
به خصوص این مساله هنگامی که فرد ورزشها و تمریناتی با تحرک بالا مثل (دویدن، رقصهای سنگین، تنیس، راکت بال و اسکواش) یا ورزشهایی با تحرک کمتر مانند (شنا، پیاده روی، اسکی) انجام می دهد بسیار حائز اهمیت است.
توصیه های محتاطانه ما برای اینکه دچار مشکل نشوید در خصوص کسانی است که فعالیتهای ورزشی زیادی انجام میدهند و اگر شما اضافه وزن دارید و یا سابقه مصدومیتهای طولانی، یا در حال حاضر از مشکلاتی در نواحی پا، مچ پا، زانو، مفصل ران یا کمر دارید باید در انجام تمرینات ایروبیک احتیاط کنید. اگرچه تمرینات ایروبیک، تمرینات تکنیکی یا با تمرکز زیاد نیست، اما این ورزش به بهبود وضعیت جسمانی شما و پیش گیری از مصدومیتها کمک شایانی میکند. البته همه شیوه هایی که ممکن است در رابطه با ایروبیک از سوی سایرین مشاهده کنید مناسب و اصولی نیست. شما می بایست شیوه صحیح و درست را از مربیان ایروبیک یا فیزیولوژیستها بیاموزید.
مدت زمان انجام تمرینات ایروبیک
اینکه چه مدت زمانی را برای انجام تمرینات ایروبیک باید اخنصاص دهید بستگی به هدف، جدول برنامه ریزی و شرایط فیزیکی شما دارد، اما زمان 10 تا 60 دقیقه به نظر می رسد زمان قابل قبولی باشد.
اگر هدف شما کاهش وزن اضافی بدنتان باشد و در شرایط مساعدی هم باشید میتوانید مدت بیشتری هم ورزش کنید. شاید در اینصورت چیزی حدود سی، چهل یا شصت دقیقه هم به شما توصیه شود. تحقیقات اخیر نشان داده که سطح امادگی بدنی حتی با تمرینات نظم 10 دقیقه ای در روز هم افزایش می یابد. البته بهتر آن است که این تمرینات 10 دقیقه ای روزی دو یا سه بار و حداقل پنج روز در هفته باشد.
برای بالانس کلی آمادگی بدن، سلامتی و تناسب اندام جدول سی دقیقه ای توصیه میشود.
دشواری تمرینات تا چه حد باشد؟
میزان دشواری و سختی تمرینات ایروبیکی که شما انجام میدهید از 3 طریق اندازه گیری میشود:
1- تعیین و اندازه گیری ضربان قلب، که روش خوبی برای این است تا بدانید با افزایش تحرکات بدنیدر هر دقیقه به چه اندازه ضربان قلب بالا میرود.
2- شیوه بعدی تست صحبت کردن نام دارد، شما باید قادر باشید وقتی که تمرین میکنید به راحتی هم صحبت کنید (این شیوه برای فهمیدن اینکه تمریناتتان چقدر سنگین است بسیار مفید می باشد).
3- با توجه به میزان تواناییتان به سادگی میتوانید بفهمید که تمرینات با وجود دشواری چه تاثیری بر شما میگذارند.
البته شما و مربی تان میتوانید به کمک هم تعیین کنید که چه روشی برای شما مفید تر است و قابلیت بیشتری دارد، چرا که ما نمیتوانیم توضیحات کافی را با ذکر جزییات واقعی به شما ارائه دهیم. اگرچه به نظر میرسد که تمرینات متوسط و متعادل برای یک فرد عادی میتواند کاملا" لذت بخش باشد.
در بخش بعدی این مقاله به چگونگی انجام تمرینات ایروبیک بر مبنای هدف افراد میپردازیم.
ایروبیک چند نوبت و چه مدت؟
تعداد دفعات نرمال و معمول انجام این تمرینات دو بار در طول هفته است. در شرایط ایده آل و نرمال انجام دو بار در هفته این تمرینات به شما این فرصت را خواهد داد تا تناسب اندام خود را حفظ کرده و از آمادگی جسمانی خوبی برخوردار باشید. اما به عقیده کارشناسان و فیزیولژیستها انجام سه تا پنج نوبت تمرینات در طول هفته بهتر و موثرتر خواهد بود.
هدف از دست دادن وزن زیادی
اگر هدف اصلی شما از ایروبیک از دست دادن چربی و وزن اضافی باشد، شش یا هفت نوبت در هفته که تقریبا" معادل روزی یکمرتبه است، میتواند تاثیر بالقوه ای روی اندام شما داشته باشد و شما را به وزن مطلوبتان برساند. در مجموع آنچه در انجام این تمرینات حائز اهمیت است افزایش مدت زمان انجام حرکات، استمرار و تکرار، و بالا بردن میزان دشواری تمرینات میباشد. مخصوصا" اگر در شرایط جسمانی مناسبی نیستید، وزن اضافی دارید، سالخورده اید و یا در دوران بهبودی از مصدومیت و سپری کردن دوران نقاهت هستید، این تمرینات برایتان بسیار مفید خواهد بود و اگر هنوز هم شک دارید از به آرامی مراحل ساده و سبک ایروبیک شروع کنید و از این ورزش لذت ببرید.
گرم کردن بدن
با حرکات و نرمشهایی خیلی نرم و آرام در کمال آرامش خودتان را گرم کنید، همین نرمش ها باعث میشوند تا اگر مشکل جسمانی دارید ناراحتی و دردتان کاهش پیدا کند و کم کم بهبود پیدا کنند. گرم کردن و آماده کردن بدن برای تمرینات ایروبیک با انجام نرمشهایی سبک و در سطوح ساده ای از تمرینات کششی به مدت 2 تا 10 دقیقه به شما کمک ویژه ای خواهد کرد، اما به یاد داشته باشید که نباید به طور ناگهانی در طول انجام تمرینات، آنها را متوقف کنید چرا که ممکن است دچار سر گیجه شوید یا از حال بروید.
تصورات غلط
این تصور غلط که تمرینات ایروبیک ماهیچه ها را سخت و غضلانی میکند بسیار طبیعیست، اما واقعیتش این است که انجام این تمرینات تاثیر بسیار کمی در سفت کردن ماهیچه ها دارد. در تمرینات معمولی ایروبیک ماهیچه هایی که در بدن بیش از سایرین فعالیت میکنند، صدها حرکت ماهیچه ای را به طور متناوب تکرار می نمایند - بدون اینکه در برابر این تمرینات مقاومتی نشان دهند، در صورتیکه بخواهید ماهیچه ها و عضلاتتان محکم و سفت شوند تمرینات وزنه برداری تاثیر قابل توجهی در این باره خواهند داشت.
برداشت غلط دیگر در این مورد این است که اغلب تصور میکنند با انجام تمرینات ایروبیک در تعداد دفعات محدود و زمان نرمال میتوانند چربی اضافی و وزن زیادی خود را به سرعت از دست میدهند. تحقیقات اخیر نشان داده است که ما با انجام هرگونه حرکات کششی و ماهیچه ای ممکن است بتوانیم وزن اضافه مان را از دست بدهیم.
هدف اصلی شما از انجام ایروبیک
اما اگر هدف شما از ایروبیک رسیدن به یک تعادل و بالانس جسمانی، و بالا بردن درصد سلامتی و داشتن روحیه خوب است، باید به خاطر داشته باشید که تنها راه تاثیر گذار و موثر در این امر انجام مرتب و همیشگی تمرینات ایروبیک می باشد. حتی اگر این تمرینات از حرکات کششی بسیار طی مدت زمان کوتاهی برخودار باشند. سعی کنید از ورزش ایروبیک لذت ببرید و تمریناتش را آسان بگیرید تا در طول یک مدت زمان مشخص تاثیراتش را ببینید. از آنجاییکه عمده تمرینات ایروبیکی روی تکرار حرکات تاکید دارد، به همین جهت نیاز چندانی به تمرکز کامل ندارد (هرچند توجه و تمرکز کافی از لحاظ تکنیکی در انجام هر ورزشی مهم است) ، اما به هر حال خواندن و گوش کردن به موزیکها و نوارهای آموزشی، تماشای برنامه های تلویزیونی ایده جالبی برای یادگیری بهتر تمرینات ایروبیک است.
به خاطر داشته باشید اگر شما نمیتوانید در حین تمرینات صحبت کنید به این علت است که خوب تنفس نمیکنید، اگرچه شاید کمی سخت باشد، اما لذت بردن شما را از تمرینات دو چندان میکند. جدول تمرینات ایروبیکی به طرز جالبی اطلاعاتی را که شما باید داشته باشید در اختیارتان میگذارد و به طور روزانه پیشرفت شما را مورد محاسبه قرار میدهد.
نکات مهم تمرینات خود را اعم از مدت زمان انجام و درجه سختی و آسانی اش را یادداشت کنید، زیرا این شیوه خوبیست که در طول یک دوره تمرینی بفهمید چقدر به آمادگی بدنی و جسمانی رسیده اید. مشاهده این پیشرفتها شما را علاقه مند و پر انگیز به ایروبیک نگاه میدارد.
|
|
|
|
|
شاخص جرم بدن (Body Mass Index)
شاخص جرم بدن که در زبان انگلیسی به اختصار BMI گفته میشود، یک عدد محاسبه شده است و برای مقایسه و مطالعه تاثیر میزان وزن بدن بر سلامت انسان در اندازه قدهای متفاوت است. این عدد توسط آدولف کوتله (Adojphe Quetelet) دانشمند و عالم بلژیکی به وجود آمد. این عدد برابر است با وزن تقسیم بر قد به توان دو.
یعنی : BMI = Weight / (Hieght)2
در این فرمول وزن به کیلوگرم و قد به متر اندازه گیری میشود و عدد محاسبه شده به kg/m2 می باشد.
یک ابزار آماری
این عدد در اصل یک ابزار آماری است و برای مطالعه در وضعیت سلامت عمومی طراحی شده است و مقایسه بین انواع پرونده های پزشکی که در آنها قد و وزن بیمار ذکر شده باشد را امکان پذیر میکند. به این ترتیب محققین میتوانند بر موضوع تاثیر اضافه وزن بر بیماریهای مختلف و شرایط سلامت عمومی مطالعه نمایند.
مطالعات پزشکی با استفاده از BMI
از سال 1980در بسیاری از کشورها، عدد BMI برای تعریف استانداردهای پزشکی در میزان اضافه وزن به کار می رود و در مؤسسه سلامت جهانی (World Health Organization) ، برای به دست آوردن آمارهای اضافه وزن به کار می رود. در طی سالهای آخر دهه 90 و اوایل 2000، با برگزاری برنامه هایی درباره سلامتی، تغذیه صحیح و کاهش وزن، این عدد و محاسبه آن برای بسیاری از افراد به موضوعی شناخته تبدیل شده است.
موارد استفاده علمی
علی رغم محدودیتهایی که برای استفاده از BMI به عنوان یک ابزار تخمینی در آمارگیری وجود دارد، در قرن 21 بسیاری از جنبشهای سلامتی از آن به عنوان یک قانون خدشه ناپذیر یاد میکنند که به آنها کمک میکند برای هر قد، وزن مطلوب را محاسبه نمایند. به خصوص که این محاسبه برای هر فرد به سادگی قابل اجرا است. این نوع استفاده از BMI ممکن است اشتباهاتی را به وجود بیاورد. راههای مطمئن تر برای محاسبه و تشخیص اضافه وزن، روشهایی هستند که متخصصین از آنها استفاده می کنند. به خصوص در مواردی که اضافه وزن یا کمبود وزن با چشم دیده میشود و شکی در آن وجود ندارد، BMI ارزش عددی محدودی دارد.
آستانه یا حد BMI
اندازه بدن انسان طیف عددی بین 15 (نزدیک حد قحطی زدگی و گرسنگی) و 40 (بسیار چاق) را در بر میگیرد. این قوس آماری معمولا توسط متخصصین با کلمات قابل درک توصیف میشود، مانند: کم وزنی خطرناک، کم وزن، وزن متعادل، در خطر چاقی، چاق، بیش از حد چاق.ارزش دقیق عدد، بسته به نوع دسته بندی وزن و تعاریف متخصصین متفاوت است، اما در کل BMI کمتر از 18 کم وزنی محسوب میشود و ممکن است با مشکلاتی نظیر سوئ تغذیه و ناراحتی گوارش مربوط باشد.عددBMI بزرگتر از 25 اضافه وزن محسوب شده و بالای 30، چاقی عنوان میشود.
یادآور می شویم که این محاسبات برای افراد بالای 18 سال و بالغ کاربرد دارد و برای سایر رده های سنی فرمول های دیگری مطرح می باشد.
|
|
|
برخی از مواد موجود در سیگار
. یکی از مهمترین مشغله های فکری پدران و مادران، آینده فرزندان آنها می باشد، بخصوص اعتیاد آنها به دخانیات و مواد مخدر. با وجود آنکه امروزه اغلب فرزندان و نوجوانان به نظرات و عقاید پدر و مادر خود بهاء نمی دهند اما آگاهی از مضرات سیگار برای نوجوانان می تواند به کاهش اختلاف نظر در این باره کمک بسیار کند.
آگاهی از ابتدایی ترین مشکلاتی که سیگار می تواند برای مصرف کننده آن به همراه بیاورد می تواند عامل موثری برای ترک آن باشد. در اینجا به هفت مورد از موادی که در سیگار وجود دارد اشاره می کنیم، بدون شک تعجب خواهید کرد.
- قیر ، بله تعجب نکنید همان ماده ای که در اسفالت کردن خیابان ها از آن استفاده می شود در سیگار موجود است. آیا هیچ دقت کردید که دندان های افراد سیگاری اغلب زرد رنگ می باشد، این زردی از قیر می باشد.
- سیانید هیدروژن ، این ماده نیز هنگام سیگار کشیدن وارد ریه ها می شود. ماده ای است که در محصولات سمی مانند مرگ موش استفاده می شود. از عمده مواد شیمایی کشنده بوده که در جنگ جهانی دوم برای قتل و عام مردم ساخته شد و افراد سیگاری با هر پکی که به سیگار می زنند این گاز خطرناک به درون بدن خود هدایت میکنند.
- بنزن ، از مهمترین موادی است که برای ساخته فراورده های نفتی مانند گازوئیل استفاده می شود.
- استون ، همان ماده ای که برای پاک کردن لاک ناخن از آن استفاده می شود. بله این ماده خطرناک نیز در سیگار موجود است!
- فرمولائید ، از خطرناک ترین مواد سرطان زای شناخته شده می باشد. این ماده برای نگهداری اجساد یا کشتن باکتری ها و قارچ ها بکار برده می شود. همچنین از آن برای ضد عفونی کردن محیط و نیز تولید محصولاتی مانند چسب استفاده می شود.
- آمونیاک ، همانطور که می دانید از این گاز برای ضدعفونی کردن یا تمیز کردن محیط استفاده می شود. بخار آن برای پوست، چشم و دیگر قسمت های بدن بسیار مضر می باشد. بخصوص ترکیب آمونیاک با نیکوتین برای بدن بسیار خطرناک می باشد.
- منو اکسید کربن ، شاید باور نکنید اما به جرات می توان گفت که تقریبا" همان چیزی است که از اگزوز اتومبیل بیرون می آید.
آیا با این اوصاف هنوز مایل به مصرف سیگار یا سایر دخانیات هستید؟
|
|
|
داستان کشف آسپرین
فردریک بایر (Fredrich Bayer) در سال 1825 بدنیا آمد. پدر او یک نساج و رنگرز پارچه بود و طبق عادت آن زمان وی در ابتدا شغل و حرفه پدر را برای کار انتخاب کرد و پس از مدتی فعالیت با پدر، در سال 1848 تشکیلاتی مشابه برای خود راه اندازی کرد و در آن حرفه بسیار هم موفق شد.
تا قبل از 1856 برای رنگرزی از مواد رنگی طبیعی استفاده می شد اما با کشف و صنعتی شدن ساخت رنگهای حاصل از مواد نفتی، بایر که پتانسیل موجود در این کشف را بخوبی احساس کرده بود با کمک شخصی بنام فردریک وسکوت (Friedrich Weskott) کمپانی Bayer را راه اندازی کرد.
بایر در ماه می سال 1880 در گذشت و تا آن زمان کمپانی هنوز در فعالیت رنگرزی مشغول بود، اما شرکت تصمیم گرفت با استخدام تعدادی شیمیدان نوآوری هایی در این صنعت بوجود آورد و این اتفاق هم افتاد اما نه در صنعت رنگرزی.
هنگامی که فلیکس هوفمن (Felix Hoffmann) در حال انجام آزمایش با یکسری از ضایعات رنگی بود تا شاید بتواند دارویی برای درمان درد ناشی از بیماری پدرش بدست آورد توانست به پودری دسترسی پیدا کند که امروزه شما آنرا به نام آسپرین می شناسید.
هوفمن آسپرین را کشف نکرد
تعجب نکنید! هوفمن آسپرین را دوباره کشف کرد. آسپرین چهل سال قبل توسط یک شیمیدان فرانسوی کشف شده بود، این شیمیدان بخوبی می دانست که پودر اسید استیل-سالی-سیلیک (acetylsalicylic acid) دارای خاصیت شفا بخشی بسیار می باشد. در واقع بیش از 3500 سال بود که بشر این پودر را می شناخت چرا که در سال 1800 یک باستان شناس آلمانی که در مصر تحقیق می کرد، با ترجمه یکی از پاپیروس های مصری متوجه شد که بیش از 877 نوع مواد دارویی برای مصارف مختلف در مصر باستان شناخته شده بود که یکی از آنها همین پودر اسید بود که برای برطرف کردن درد از آن استفاده می شد.
در برخی از شواهد و نوشته های دیگری که در یونان بدست آمده است نیز مشخص شده که بشر حدود 400 سال پیش از میلاد از شیره پوست درخت بید برای درمان تب و درد استفاده می کرده است. همچنین آنها هنگام زایمان زنان از این ماده برای کاهش درد استفاده می کردند. امروزه مشخص شده که ماده موجود در این شیره چیزی جز اسید سالی-سیلیک نیست.
ثبت رسمی کشف آسپرین
در ماه مارچ 1899 کمپانی بایر رسما" محصول خود بنام آسپرین را به ثبت رساند و به دنبال آن در سایر کشورهای جهان نیز تحقیقاتی گسترده راجع به این دارو انجام گرفت بگونه ای که هنگام بازنشستگی هوفمن در سال 1928، آسپرین در تمام دنیا شناخته شده بود.
آسپرین از مهمترین اکتشافات هوفمن بود اما این تنها کشف او نبود. درست چند روز پس از کشف آسپرین هوفمن به ماده ای دست پیدا کرد که امروز در بازار بنام هروئین (Heroin) مشهور شده است. از این ماده مخدر در تمام مدت جنگ جنگ جهانی اول بعنوان یک دارو استفاده می شد اما امروزه در تمام کشور های جهان از فهرست دارو ها خط خورده است.
|
|
|
زنجبیل چاشنی زندگی
اگر به کشیدگی عضله دچار شده اید ، گلودرد دارید و یا از بیماری مسافرت در رنج هستید برای خود یک تونیک زنجبیل درست کنید ومیل نمائید تا به قدرت شفا بخش فوق العاده آن پی ببرید. زنجبیل فواید فراوانی برای سلامتی دارد. مطلب ما درباره ساقه گرد پیچ خورده ای است که گاهی برای غذا سرخ کردنی از آن استفاده میشود .
ادویه ای قدیمی
- زنجبیل از گیاه زرد رنگ دارای رگه های بنفش با نام علمی (Zingiber officinale) بدست میاید. اگرچه معمولا" از زنجبیل به عنوان ریشه آن گیاه نام برده میشود ولی دزاصل قسمت مورد استفاده گیاه ساقه متورم شده زیرزمینی آناست که "ریزوم" نام دارد.
- زنجبیل از زمانهای دور در چین مورد استفاده بوده وهنوز هم درطب سنتی چین نقش مهمی ایفا میکند.پزشک یونانی بهنام "دیوسکوریدس" اولین بار در قرن اول میلادی استفاده طبی زنجبیل را ثبت کرد، گرچه قرنها قبل از آن این گیاه آروماتیک از کشورهای خاور دور به اروپا صادر میشد، تا زمان قرون وسطی ، به عنوان یک ماده اولیه آشپزی در اروپا کاملا" شناخته شده بود.
در حال حاضر این گیاه در بیشتر مناطق استوایی کشت میشود. متخصصان طب هندی "آیورودا" از آن به عنوان داروی جهانی نام میبرند؛ این امر نه تنها به خاطر خواص ضد قارچی، ضد باکتری آن است، بلکه به خاطر اثر تسکین بخش آن بر روی دستگاه گوارش هم هست ، که اینها باعث شده هندیان بیش از 2000 سال زنجبیل را مصرف کرده اند ویکی از بهترین شفا بخش های طبیعی برای درمان بیماری های مسافرت، حالت تهوع و سرگیجه در غرب مطرح کرده و برخلاف بعضی داروهای مرسوم این بیماری ها هیچ عورض جانبی منفی ندارد.
در تحقیقی که در دانمارک انجام شد به 40 نفر از دانشجویان نیرو دریایی یک گرم پودر زنجبیل وبه 40 نفر دیگرمقداری پلاسبو(دارونما) داده و مشاهده شد زنجبیل به مرتب در کاهش دفعات استفراغ و از بین بردن عرق سرد موثر بوده.بعضی متخصصان زنجبیل را برای درمان تهوع صبحگاهی دوران حاملگی توصیه میکنند.البته لازم به تذکر است در این خصوص همیشه با پزشک مشورت نمایید.
ادویه ای آرامبخش
- مطالعات نشان داده اند که زنجبیل میتواند باعث جلوگیری از تهوع ناشی از عمل جراحی و شیمی درمانی شود، مطالعات بالینی در لندن انجام شد نشان داد مصرف یک گرم پودر زنجبیل در جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ بعد از عمل جراحی به اندازه داروهای آرام بخش مرسوم موثر است. خاصیت گرم کنندگی و فعال کنندگی زنجبیل آن را بهعنوان شفابخش خانگی معرفی کرده.
خانم کریستین استوارد (Steward Christian) متخصص گیاهان دارویی از انستیتو بین المللی طیاهان دارویی میگوید :
"میتوان زنجبیل را به آب گرم اضافه کردودر مواقع سرمازدگی پاها را در آن قرار داد . در مواقع دندان درد میتوان آن را جوید و هنگام گلو درد از غرغره آن استفاده کرد . همچنین برای درمان سرماخوردگی آن را به آب گرم ، لیمو و عسل افزود .اگر علاقه ای به استفاده از این محلولها ندارید میتوانید آن را پس از خرد کردن برای تسکین سردرد به ناحیه پیشانی بمالید ؛ روغن زنجبیل را میتوان با روغنهای دیگر رقیق کرده و برای تسکین دردهای ناشی از کشیدگی عضله آسیب دیده روی آن ماساژ داد تا گردش خون رابهبود بخشیده و باعث تسکین درد شود."
دلیل معجزهگر بودن زنجبیل اجزای تشکیل دهنده اصلی زنجبیل شامل نشاسته، اسانسها مانند زینجیبرن (zingiberen) كه به زنجبیل بوی خاص مید هد، و رزین میباشد. به نظر میرسد بیشتر ارزش درمانی زنجبیل به واسطه ترکیبات ادویهای آن یعنی جینجرول ها" " Gingerols است که طعم تند و سوزاننده آن ناشی از آنهاست ، اگرچه هنوز طرز عمل آن مشخص نیست .
گیاه شناس استرالیایی نانسی بکهام نویسنده کتاب "غذاهای فوقالعاده برای نهایت سلامتی" از کاربردهای زنجبیل به این موارد اشاره میکند :
- زنجبیل تازه را برای سرماخوردگی و آنفولانزا بکارببرید.
- زنجبیل خشک شده را جهت درمان سرگیجه و تهوع مصرف کنید.
- قرص آن را برای درمان آرتریت و مشکلات گردش خون مورد استفاده قراردهید.
توجه داشته باشید که مصرف زنجبیل در افراد دچار زخم معده و یا اثنی عشر ویا همزمان بامصرف داروهای ضد انعقاد - که میتوند برای رقیق شدن خون شوند - اکیدا" منع شده است.همچنین در مورد استفاده از گیاهان دارویی، مخصوصا" اگر به نوزاد خود شیر میدهید یا حامله هستید با پزشک خود مشورت کنید.
|
|
|
مسواک کردن
یکی از بهترین و شاید تنها راه از بین بردن بقایای غذا و به دنبال آن باکتری های مزاحم از دهان و لابلای دندانها مسواک زدن می باشد. می خواهیم کمی راجع به نحوه درست مسواک زدن صحبت کنیم. از آنجایی که دهان و نحوه نشتن دندانها در دهان و فک انسانها با یکدیگر متفاوت می باشد طبیعتا" نحوه مسواک زدن هم برای دهان افراد مختلف می تواند متفاوت باشد.
اما آنچه دندان پزشک ها بعنوان یک روش عمومی مطرح می کنند روش چرخاندن مسواک می باشد. در این روش شما تعداد کمی از دندانها را در هر مقطع چرخشی تمیز می کنید و بتدریج با حرکت کل دندانها پوشش می دهید.
در صورتی که چرخش دایره یا بیضی گونه بدرستی انجام نشود مواردی مانند ناراحتی لثه را برای شما به همراه خواهد داشت. روش صحیح که توسط دندانپزشک ها توصیه می شود به این شرح است:
مسواک کردن داخل دندانها
1- مسواک را در کنار دندانها با زاویه ای حدود 45 درجه قرار دهید.
2- در آن محل تعداد کمی، 3-2 تا از آنها را به آرامی با حرکت دایره ای برس بزنید.
3- این حرکت را در قسمت های مختلف ادامه دهید تا کل قسمت های داخلی دندانها را شامل شود.
مسواک کردن سطح خارج دندانها
1- مسواک را در بیرون سطح دندان قرار دهید.
2- با حرکت های چرخشی سطح بیرونی را تمیز کنید.
3- این حرکت را در قسمت های مختلف ادامه دهید تا کل سطوح خارجی دندانها را شامل شود.
تمیز کردن سطح زبان
شما می توانید به آرامی و نرمی با کشیدن مسواک روی سطح زبان باکتری ها را از سطح زبان نیز پاک کنید.
چنانچه موارد بالا را بعد از هر وعده غذایی هنگام مسواک کردن رعایت کنید، همواره شرایط لازم برای داشتن دندانهایی سالم را خواهید داشت.
|
|
|
|
|
خواب بهتر با گوش دادن به موسیقی
اگر شبها برای به خواب رفتن مشکل دارید از این به بعد به می توانید به موسیقی ملایم گوش کنید. تحقیقات دانشمندان نشان داده است که کافی است 45 دقیقه به موسیقی ملایم (بخصوص سبک cool jazz)، قبل از خوابیدن گوش کنید تا با آرامش بسیار به خواب شیرین فرو روید.
محققین تایوانی در مطالعاتی که در رفتار خواب 60 نفر انسان بالغ که مشکل خواب داشته اند، در مصاحبه با ژورنال Advanced Nursing بیان داشته اند که چگونه توانسته اند با استفاده از موسیقی روشی ابداع کنند که مشکلات مربوط به خواب در انسان را رفع کنند.
آنها در تحقیقات خود به گروه های مختلف امکان انتخاب سبک های مختلف موسیقی را دادند که در این میان افرادی که به موسیقی هایی با سبک Jazz و با تمپوی حدود 60-80 (نزدیک به ضربان قلب انسان) گوش می دادند بسیار ساده تر به خواب می رفتند. آنها همچنین متوجه این مطلب شدند که این موسیقی ضربان قلب افراد را هنگام خواب پایین تر آورده و باعث آن می شود که انسان در حین خواب راحت تر و بهتر تنفس کند.
خواب های خوش
از دیگر نتایجی که در این تحقیق حاصل شد آن بود که از افراد فوق حدود 35 درصد اعلام کردند که خواب آنها عمیق تر و طولانی تر نیز بوده است و همچنین در طی روز آنها کمتر مشکل کسل بودن داشتند.
استاد دانشگاه پزشکی تایوان آقای Hui-Ling Lai که مدیر این پروژه تحقیقاتی می باشد گفته است که : "این افراد در هفته اول با 26% بهبود کیفی و کمی در خواب مواجه شدند و با یادگیری هرچه بیشتر تکنیک های گوش دادن به موسیقی در هفته های بعدی میزان بهبودی آنها بیشتر شده است".
پروفسور Jim Horne از تیم تحقیق در خواب دانشگاه Loughborough انگلستان معتقد است که : "اگر شخصی قبل از خوابیدن ذره ای آشفتگی روحی دارد هر چیزی که می تواند اورا به آرامش برساند برای داشتن یک خواب خوب می تواند مفید باشد و موسیقی یکی از آنها می باشد".
|
|
|
مصدومیت های گردن و نخاع
نخاع مجموعه ای از اعصاب است که پیام های مغز را به دیگر اعضای بدن می رسانند. هر گونه آسیبی به نخاع ، در گردن یا کمر، باعث ایجاد مصدومیت های گردن و یا نخاع می شود.
اقدامات لازم در صورت بروز آسیبهای گردن و نخاع
هنگامی که فردی دچار چنین مصدومیت هایی می شود، هر گونه حرکت اضافی ممکن است باعث آسیب های بعدی و وخیم شدن وضعیت اعصاب نخاع شود و حتی گاهی اوقات ممکن است منجر به مرگ شخص شود. اگر شما در بروز چنین آسیبی تردید دارید، به هیچ عنوان فرد آسیب دیده را حتی به اندازه سر سوزن تکان ندهید. مگر اینکه چنین کاری لازم و ضروری باشد. (برای مثال، بیرون آوردن شخصی از داخل ماشین آتش گرفته و... ) در اینگونه مواقع ، هدف ازاعمال کمک های اولیه بر روی فرد مصدوم، جلوگیری از آسیب های بعدی، تا رسیدن کمک های پزشکی است.
اگر نمی دانید که شخصی دچار آسیب دیدگی از ناحیه نخاع شده است یا نه، احتیاط آنست که فرض را بر چنین مسئله ای بگذارید. به خاطر داشته باشید که مصدومیت نخاعی، مسئله ای بسیار جدی است. زیرا ممکن است به معنای از دست دادن حس های بدن ویا فلج شدن قسمت هایی از بدن که پایین تر از ناحیه آسیب دیده هستند، باشد.
عواملی که باعث چنین آسیب هایی میشوند :
• اصابت گلوله و یا چاقو خوردن
• برخورد ضربه مستقیم به صورت، گردن، سر ویا کمر(مثلا در حین تصادف با ماشین و...)
• هر گونه آسیبی هنگام شیرجه زدن
• شوک های الکتریکی
• زمین خوردن شدید
• چرخش سریع و ناگهانی بدن
• مصدومیت در حین ورزش(مثلا با سر به زمین خوردن)
علائم :
• خشک شدن و بی حرکت ماندن گردن
• ماندن سر در وضعیت غیر معمولی
• ضعیف شدن
• مشکل در راه رفتن
• شوک(رنگ پریدگی و سرد شدن پوست، کبودی ناخن ها و لب ها و کاهش هوشیاری)
• فلج شدن
• سر درد، گردن درد، شکم درد یا کمر درد
• کرختی و بی حسی یا سوزن سوزن شدن دست و پا
• نا توانی در کنترل ادرار
• بی هوشی
کمک های اولیه ای برای مصدومان گردن و نخاع
1- تنفس و دم و بازدم مصدوم را کنترل کنید. اگر لازم است، به وی تنفس مصنوعی بدهید و اگر تصور می کنید که وی دچار آسیب دیدگی در سر ویا نخاع شده است، برای بهتر شدن تنفس وی، به جای کج کردن سرش، چانه وی را بالا بیاورید و او را طوری قرار دهید که سر، گردن و کمرش بر روی خط مستقیم قرار بگیرند و هنگام حرکت دادنش، تمام بدنش را یکسان تکان دهید.
2- سر و تنه مصدوم را به همان حالتی که بود، بی حرکت نگه دارید. به هیچ عنوان سعی نکنید گردن وی را به حالت اصلی برگردانید.
3- اگر باید مصدوم را حرکت دهید، از چندین نفر کمک بگیرید و برای این کار نیز از وسیله محکمی مانند یک تخته صاف و یا براتکار استفاده کنید و همگی با هم سعی کنید بدن فرد مصدوم را در حالیکه سر، گردن و کمراو را در یک وضعیت ثابت نگه داشته اید، حرکت داده و روی برانکار قرار دهید.
4- در اطراف سر و بدن بیمار حوله، پارچه و یا پتو قرار دهید. همچنین از طناب، تسمه، نوار یا تکه های پارچه برای نگهداری و ثابت نگه داشتن وی بر روی برانکار استفاده کنید و برانکار را تا حد امکان، افقی حمل کنید.
5- اگر برانکار در اختیلر ندارید، و مصدوم را حتما باید تکان دهید، از تکنیک های غلتاندن استفاده کنید. به این صورت که یک نفر امداد گر در بالای در بالای سر مصدوم قرار گرفته و سر و شانه های وی را در یک وظعیت ثابت نگه میدارد و شخص امداد گر دیگری دست او را (به سمتی که باید چرخانده شود) به بالای سرش برده، شخص اولی آن را گرفته و از آن به عنوان تکیه گاهی برای سر وی استفاده می کند و هر دو شخص امدادگر به آرامی بدون اینکه گردن فرد مصدوم تکان بخورد، او را حرکت میدهند.
6- اگر شما تنها فرد یاری رساننده هستید و شخص مصدوم را باید تکان دهید، او را به وسیله کشیدن لباسهایش، در حالیکه صورتش رو به بالا یا پایین است، تکان دهید (حتی اگر باعث زخمی شدن وی بشوید)
7- در صورت استفراغ کردن بیمار و یا برگشت خون به مجرای تنفسی وی، با دقت و به آرامی او را به یک طرف بچرخانید. استفراغ کردن ممکن است به معنای مصدومیت داخلی باشد.
8- برای جلوگیری از حالت شوک، مصدوم را گرم نگه دارید.
هشدار های لازم
• به هیچ عنوان سر یا بدن مصدوم را خم یا بلند نکنید یا نچرخانید.
• قبل از اینکه نیروهای پزشکی برسند، سعی نکنید فرد آسیب دیده را حرکت دهید، مگر آنکه ضروری باشد.
• کلاه ایمنی بیمار را در صورت آسیب نخاعی، در نیاورید.
راه های پیشگیری
• انجام ورزش های منظم، ایستادن یا نشستن صحیح و بلند کردن اجسام به طریقه درست(به طوریکه بیشترین کار، روی ماهیچه های پا باشد) از آسیب ها و مشکلات مربوط به کمر می کاهد.
• هنگام رانندگی، همیشه کمربند ایمنی خود را ببندید.
• در صورت نوشیدن مشروبات الکلی، از رانندگی خودداری کنید.
• اگر قادر به تخمین زدن عمق آب نیستسد و یا آب شفاف نیست، به هیچ عنوان درون استخر ها، دریاچه ها و رودخانه ها شیرجه نزنید.
• تا حد امکان، از موتور سواری یا راندن وسایل نقلیه مشابه خودداری کنید.
• از ضربه زدن با سر اجتناب کنید.
|
