×××××اشعار زیبا××××× (6)

# : 23 Oct 2008 02:22

Quoting: nnegar

ز باغ می برند چراغانی ات کنند
تا کاج جشنهای زمستانی ات کنند
پوشانده اند صبح تو را ابرهای تار
تنها به این بهانه که بارانی ات کنند
یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار میبرند تا زندانی ات کند
ای گل گمان مکن به شب جشن می روی
شاید به خاک مرده ای ارزانی ات کنند
یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

من عاشق این شعرم

سبكباران ساحلها نديدند.... به دوش خستگان باري است دنيا.... مرا در موج حسرتها رها كرد .....عجب يار وفاداري است دنيا

jako_jonevar

اعضا

# : 23 Oct 2008 02:35

Quoting: nnegar

آره خیلی قشنگه...از اشعار تاپ فاضل نظری هست.

ممنون که اسم شاعرش رو گفتی خیلی دنبالش بودم

سبكباران ساحلها نديدند.... به دوش خستگان باري است دنيا.... مرا در موج حسرتها رها كرد .....عجب يار وفاداري است دنيا

Excalibur_SF

اعضا

# : 30 Oct 2008 07:45

وقتی صدای بارون می پیچه توی ناودون
پر می کشه پرستو، به زیر طاق ایوون
وقتی پرنده صبح، رو شاخه ها می شینه
خورشید خانم یه خوشه شبنم زگل می چینه
ابری ترین هوا رو توچشم تو میبینم
شبا به زیر بارون با یاد تو میشینم
ابری ترین هوا رو توچشم تو میبینم
شبا به زیر بارون با یاد تو میشینم

وقتی که بوی بارون می پیچه توی جنگل
اقاقی از لطافت میشه یا طاقه مخمل
وقتی که ابری میشه چشمای سبز بیشه
دستای خیس بارون، می مونه روی شیشه
ابری ترین هوا رو توچشم تو میبینم
شبا به زیر بارون با یاد تو میشینم
ابری ترین هوا رو توچشم تو میبینم
شبا به زیر بارون با یاد تو میشینم

حالا شبا که نیستی چشمای من میباره
آواز گریه هاتو بیاد من میاره
بعد تو دست بارون رو شونه های گل نیست
رو شاخه اقاقی،
جا پای سبز گل نیست
جا پای سبز گل نیست

Inside Man - There is one thing stronger than all the armies in the world; and that is an idea whose time has come -

jako_jonevar

اعضا

# : 8 Nov 2008 01:46

Excalibur_SF
چه آواتور آشنایی

ممنون از حضورت

سبكباران ساحلها نديدند.... به دوش خستگان باري است دنيا.... مرا در موج حسرتها رها كرد .....عجب يار وفاداري است دنيا

nnegar

اعضا

# : 13 Nov 2008 20:20 | ویرایش بوسیله: nnegar

اتفاق است این که با یک شعر،آنکه با یک نگاه می افتد
می زند زل به چشم غمگینی... و به روز سیاه می افتد

سالها حوض بی سر و پایی فکرهای بدون شرحی داشت
حال روی جنازه ی غمگینش روزها عکس ماه می افتد

هوس و عشق از ازل با هم دشمنان همیشگی بودند
بعد تو آمدی و دنیا دید عشق هم به گناه می افتد

خواستم انتهای غم باشی،شعر خواندم عاشقم باشی
گفته بودند و باز یادم رفت؛چاه کن توی چاه می افتد

عشق مثل دونده ای گیج است،گاه در راه مانده می بازد
گاه هم پشت خط پایانی توی یک پرتگاه می افتد

دست می لرزد از...عقل شک می کند به بودن خویش
من منم،تو تویی،تو من،من تو...بعد به اشتباه می افتد

مثل کابوس دردناکی که شخصیت های واقعی دارد
می دود سمت...دور می گردد..می رود سوی...آه می افتد

زندگی ایستگاه غمگینی است،اول جاده های خیس جهان
چمدانی که منتظر مانده،اتوبوسی که راه می افتد
.

Quoting: snoopdogg

نگار جون شما کتابخونه یا کتاب فروشی دارین عزیز؟

چطور مگه؟

باد آمد و همه ی رؤیاها را با خود برد...با این همه اما من باید آوازی بخوانم.