| نویسنده |
پیام |
|
|
دلم مثل دلت خونه شقایق
چشام دریای بارونه شقایق
مثه مردن میمونه دل بریدن
ولی دل بستن آسونه شقایق
من آن خورشید زر پوشم که با ظلمت نمیجوشم....بجز آغوش دریا را نمیگیرم در آغوشم
|
|
|
شهادت ده گواهي كن گواهي كن..........بگو اين اينو آن آن هرچه خواهي كن
بگو شب رفت و خط فاصله پيداست........به چشم باز بيداري كه بر فرداست
|
|
|
تو غربتی كه سرده تمام روز و شبهاش
غريبه از من و ما عشق من عاشقم باش
کاوه
|
|
|
|
|
ای خدا من به کسی کاری ندارم ولی زخم از همه خوردن شده کارم
از غریب و کسی که وصله جونه پشت پا خوردن و مردن شده کارم
|
|
|
میارم ماهو تو خونه میگیرم باد و نشونه
همه خاک زمین و میشمرم دونه به دونه
کاوه
|
|
|
# : 10 Jan 2008 11:22 | ویرایش بوسیله: royale_korosh
همه به هم بی اعتناحتی به مرگ همدیگه
کسی اگه کمک بخواد کی می دونه اون چی می گه
|
|
|
royale_korosh
جریان عکس چیه؟؟
هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری
کاوه
|
|
|
no_matter
همین جور برای تنوع
Quoting: no_matter یادگاری
ای بداد من رسیده
تو روزای خود شکستن
ای چراغ مهربونی
تو شبای وحشت من
ای تبلور حقیقت
توی لحظه های تردید
تو شبو از من گرفتی
تو منو دادی به خورشید
اگه باشی یا نباشی
برای من تکیه گاهی
برای من که غریبم
تو رفیقی جون پناهی
|
|
|
|
|
Quoting: royale_korosh پناهی
هجرت سرابی بود و بس
خوابی که تعبیری نداشت
هرکس که روزی یار بود
اینجا مرا تنها گذاشت
کاوه
|
|
|
این همه جوخه این همه داراین همه مرگ
این همه عاشق خفته در خون
این همه زندان این همه درداین همه اشک
نعره هایت کو خاک گلگون
|
