>>>>>> اشعار هوشنگ ابتهاج ((( سایه ))) <<<<<< (1)

صفحه اصلی \| صفحه اصلی انجمن \| عکس سکسی ایرانی \| داستانهای سکسی فیلم سکسی \| سکسولوژی \| خنده بازار \| داستانهای سکسی(English)	آویزون

انجمن ها \| پاسخ \| وضعیت \| ثبت نام \| جستجو \| قوانین \| آخرین ارسالها \|

انجمن آویزون / فرهنگ و ادبیات و داستان / >>>>>> اشعار هوشنگ ابتهاج ((( سایه ))) <<<<<<

. 1 . 2 . 3 . 4 . >>

نویسنده	پیام
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:44 سلام امیدوارم از شعر های زیبای ابتهاج شما هم لذت ببرید. با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:45 سماع سوختن عشق شادی ست ، عشق آزادی ست عشق آغاز آدمی زادی ست عشق آتش به سینه داشتن است دم همت بر او گماشتن است عشق شوری زخود فزاینده ست زایش کهکشان زاینده ست تپش نبض باغ در دانه ست در شب پیله رقص پروانه ست جنبشی در نهفت پرده ی جان در بن جان زندگی پنهان زندگی چیست ؟ عشق ورزیدن زندگی را به عشق بخشیدن زنده است آن که عشق می ورزد دل و جانش به عشق می ارزد آدمی زاده را چراغی گیر روشنایی پرست شعله پذیر خویشتن سوزی انجمن فروز شب نشینی هم آشیانه ی روز آتش این چراغ سحر آمیز عشق آتش نشین آتش خیز آدمی بی زلال این آتش مشت خاکی ست پر کدورت و غش تنگ و تاری اسیر آب و گل است صنمی سنگ چشم و سنگ دل است صنما گر بدی و گر نیکی تو شبی ، بی چراغ تاریکی آتشی در تو می زند خورشید کنده ات باز شعله ای نکشید ؟ چون درخت آمدی ، زغال مرو میوه ای ، پخته باش ، کال مرو میوه چون پخته گشت و آتشگون می زند شهد پختگی بیرون سیب و به نیست میوه ی این دار میوه اش آتش است آخر کار خشک و تر هر چه در جهان باشد مایه ی سوختن در آن باشد سوختن در هوای نور شدن سبک از حبس خویش دور شدن کوه هم آتش گداخته بود بر فراز و فرود تاخته بود آتشی بود آسمان آهنگ دم سرد که کرد او را سنگ ؟ ثقل و سردی سرشت خارا نیست نور در جسم خویش زندانی ست سنگ ازین سرگذشت دل تنگ است فکر پرواز در دل سنگ است مگرش کوره در گذار آرد آن روان روانه باز آرد سنگ بر سنگ چون بسایی تنگ بر جهد آتش از میان دو سنگ برق چشمی است در شب دیدار خنده ای جسته از لبان دو یار خنده نور است کز رخ شاداب می تراود چو ماهتاب از آب نور خود چیست ؟ خنده ی هستی خنده ای از نشاط سرمستی هستی از ذوق خویش سرمست است رقص مستانه اش ازین دست است نور در هفت پرده پیچیده ست تا درین آبگینه گردیده ست رنگ پیراهن است سرخ و سپید جان نور برهنه نتوان دید بر درختی نشسته ساری چند چند سار است بر درخت بلند ؟ زان سیاهی که مختصر گیرند آٍسمان پر شود چو پر گیرند ذره انباشتی و تن کردی خویشتن را جدا ز من کردی تن که بر تن همیشه مشتاق است جفت جویی ز جفت خود طاق است رود بودی روان به سیر و سفر از چه دریا شدی درنگ آور ؟ ذره انباشی چو توده ی دود ورنه هر ذره آفتابی بود تخته بند تنی ، چه جای شکیب ؟ بدرآی از سراچه ی ترکیب مشرق و مغرب است هر گوشه آسمان و زمین در آغوشت گل سوری که خون جوشیده ست شیره ی آفتاب نوشیده ست آن که از گل و گلاب می گیرد شیره ی آفتاب می گیرد جان خورشید بسته در شیشه ست شیشه از نازکی در اندیشه ست پری جان اوست بوی گلاب می پرد از گلابدان به شتاب لاله ها پیک باغ خورشیدند که نصیبی به خاک بخشیدند چون پیامی که بود ، آوردند هم به خورشید باز می گردند برگ ، چندان که نور می گیرد باز پس می دهد چو می میرد وامدار است شاخ آتش جو وام خورشید می گزارد او شاخه در کار خرقه دوختن است در خیالش سماع سوختن است در دل دانه بزم یاران است چون شب قدر نور باران است عطر و رنگ و نگار گرد همند تا سپیده دمان ز گل بدمند چهره پرداز گل ز رنگ و نگار نقش خورشید می برد در کار گل جواب سلام خورشیدست دوست در روی دست خندیدست نرم و نازک از آن نفس که گیاه سر بر آرد ز خاک سرد و سیاه چشم سبزش به سوی خورشیدست پیش از آتش به خواب می دیدست دم آهی که در دلش خفته ست یال خورشید را بر آشفته ست دل خورشید نیز مایل اوست زان که این دانه پاره ی دل اوست دانه از آن زمان که در خاک است با دلش آفتاب ادرک است سرگذشت درخت می داند رقم سرنوشته می خواند گرچه با رقص و ناز در چمن است سرنوشت درخت سوختن است آن درخت کهن منم که زمان بر سرم راند بس بهار و خزان دست و دامن تهی و پا در بند سر کشیدم به آسمان بلند شبم از بی ستارگی ، شب گور در دلم گرمی ستاره ی دور آذرخشم گهی نشانه گرفت که تگرگم به تازیانه گرفت بر سرم آشیانه بست کلاغ آسمان تیره گشت چون پر زاغ مرغ شب خوان که با دلم می خواند رفت و این آشیانه خالی ماند آهوان گم شدند در شب دشت آه از آن رفتگان بی برگشت گر نه گل دادم و بر آوردم بر سری چند سایه گستردم دست هیزم شکن فرود آمد در دل هیمه بوی دود آمد کنده ی پر آتش اندیشم آرزومند آتش خویشم با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:46 انتظار خیال آمدنت دیشبم به سر می زد نیامدی که ببینی دلم چه پر می زد به خواب رفتم و نیلوفری بر آب شکفت خیال روی تو نقشی به چشم تر می زد شراب لعل تو می دیدم و دلم می خواست هزار وسوسه ام چنگ در جگر می زد زهی امید که کامی از آن دهان می جست زهی خیال که دستی در آن کمر می زد دریچه ای به تماشای باغ وا می شد دلم چو مرغ گرفتار بال و پر می زد تمام شب به خیال تو رفت و ، می دیدم که پشت پرده ی اشکم سپیده سر می زد با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........

jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:48 تنگ غروب یاری کن ای نفس که درین گوشه ی قفس بانگی بر آورم ز دل خسته ی یک نفس تنگ غروب و هول بیابان و راه دور نه پرتو ستاره و نه ناله ی جرس خونابه گشت دیده ی کارون و زنده رود ای پیک آشنا برس از ساحل ارس صبر پیمبرانه ام آخر تمام شد ای ایت امید به فریاد من برس از بیم محتسب مشکن ساغر ای حریف می خواره را دریغ بود خدمت عسس جز مرگ دیگرم چه کس اید به پیشباز رفتیم و همچنان نگران تو باز پس ما را هوای چشمه ی خورشید در سر است سهل است سایه گر برود سر در این هوس با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:48 افسانه ی خاموشی چه خوش افسانه می گویی به افسون های خاموشی مرا از یاد خود بستان بدین خواب فراموشی ز موج چشم مستت چون دل سرگشته برگیرم که من خود غرقه خواهم شد درین دریای مدهوشی می از جام مودت نوش و در کار محبت کوش به مستی ، بی خمارست این می نوشین اگر نوشی سخن ها داشتم دور از فریب چشم غمازت چو زلفت گر مرا بودی مجال حرف در گوشی نمی سنجد و می رنجند ازین زیبا سخن سایه بیا تا گم کنم خود را به خلوت های خاموشی با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
LiDa_MalOus اعضا	# : 17 Sep 2007 00:50 jako_jonevar امشب بدجوری هوس شعر کردی مرسی نیما جون خیلی قشنگن
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:54 Quoting: LiDa_MalOus امشب بدجوری هوس شعر کردی مرسی نیما جون خیلی قشنگن با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:55 ترانه تا تو با منی زمانه با من است بخت و کام جاودانه با من است تو بهار دلکشی و من چو باغ شور و شوق صد جوانه با من است یاد دلنشینت ای امید جان هر کجا روم روانه با من است ناز نوشخند صبح اگر توراست شور گریه ی شبانه با من است برگ عیش و جام و چنگ اگرچه نیست رقص و مستی و ترانه با من است گفتمش مراد من به خنده گفت لابه از تو و بهانه با من است گفتمش من آن سمند سرکشم خنده زد که تازیانه با من است هر کسش گرفته دامن نیاز ناز چشمش این میانه با من است خواب نازت ای پری ز سر پرید شب خوشت که شب فسانه با من است با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........

jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 00:56 قصه ی آفاق دست کوتاه من و دامن آن سرو بلند سایه ی سوخته دل این طمع خام مبند دولت وصل تو ای ماه نصیب که شود تا از آن چشم خورد باده و زان لب گل قند خوش تر از نقش توام نیست در ایینه ی چشم چشم بد دور ، زهی نقش و زهی نقش پسند خلوت خاطر ما را به شکایت مشکن که من از وی شدم ای دل به خیالی خرسند من دیوانه که صد سلسله بگسیخته ام تا سر زلف تو باشد نکشم سر ز کمند قصه ی عشق من آوازه به افلک رساند همچو حسن تو که صد فتنه در آفاق افکند سایه از ناز و طرب سر به فلک خواهم سود اگر افتد به سرم سایه ی آن سرو بلند با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 17 Sep 2007 01:37 سایه ی سرگردان پای بند قفسم باز و پر بازم نیست سر گل دارم و پروانه ی پروازم نیست گل به لبخند و مرا گریه گرفته ست گلو چون دلم تنگ نباشد که پر بازم نیست گاهم از نای دل خویش نوایی برسان که جزین ناله ی سوز تو دمسازم نیست در گلو می شکند ناله ام از رقت دل قصه ها هست ولی طاقت ابرازم نیست ساز هم با نفس گرم تو آوازی داشت بی تو دیگر سر ساز و دل آوازم نیست آه اگر اشک منت باز نگوید غم دل که درین پرده جیزن همدم و همرازم نیست دلم از مهر تو درتاب شد ای ماه ولی چه کنم شیوه ی ایینه ی غمازم نیست به گره بندی آن ابروی باریک اندیش که به جز روی تو در چشم نظر بازم نیست سایه چون باد صبا خسته ی سرگردانم تا به سر سایه ی آن سرو سرافرازم نیست با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........

. 1 . 2 . 3 . 4 . >>

Powered by MiniBB