زبان عشق برای ذهن بسیار بیگانه است. ذهن و قلب دورترین قطب های واقعیت هستند. فاصله هیچ دو نقطه ای دورتر از فاصله بین ذهن و قلب نیست. فاصله بین هیچ دو نقطه ای به اندازه فاصله بین ذهن و قلب، عقل و عشق، و منطق و زندگی دور نیست. اگر کسی به خاطر عشق دیوانه شد، دیوانگی او بیماری نیست. در حقیقت او تنها فرد سالم، تنها فرد کامل و تنها فرد مقدس بر روی زمین است- زیرا از طریق قلبش از نو با زندگی پیوند خورده است.

ذهن باور کننده، ذهنی احمق است. ذهن اعتماد کننده دارای فراستی ناب است. ذهن باور کننده ذهنی معمولی و پیش پا افتاده است. ذهن اعتماد کننده به کمال می رسد. اعتماد، کمال را در پی دارد.

انسان تک و تنها و به خود محدود، کریه و نفرت انگیز است. زندگی در عشق است، زندگی در جاری شدن است، در بذل و بخشش و تقسیم با دیگران است.

کل کائنات یک شوخی است. هندو آن را لی لا می خواند. یک لطیفه است، یک بازی است و روزی که فهمیدی به خنده می افتی و آن خنده هرگز متوقف نخواهد شد. همین طور ادامه خواهد داشت. این خنده به سراسر پهنه کائنات گسترش خواهد یافت

خنده عبادت است. اگر بتوانی بخندی، چگونه عبادت کردن را آموخته ای