براي کسي که دوستش دارم (1)

صفحه اصلی \| صفحه اصلی انجمن \| عکس سکسی ایرانی \| داستانهای سکسی فیلم سکسی \| سکسولوژی \| خنده بازار \| داستانهای سکسی(English)	آویزون

انجمن ها \| پاسخ \| وضعیت \| ثبت نام \| جستجو \| قوانین \| آخرین ارسالها \|

انجمن آویزون / فرهنگ و ادبیات و داستان / براي کسي که دوستش دارم

. 1 . 2 . 3 . 4 . 5 . 6 . 7 . 8 . 9 . 10 ... 56 . 57 . >>

نویسنده	پیام
serendipiti اعضا	# : 15 Aug 2007 02:32 گنه کردم گناهی پر ز لذت درآغوشی که گرم و آتشین بود گنه کردم میان بازوانی که داغ و کینه جوی و آهنین بود در آن خلوتگه تاریک و خاموش گنه کردم چشم پر ز رازش دلم در سینه بی تابانه لرزید ز خواهش های چشم پر نیازش در آن خلوتگه تاریک و خاموش پریشان در کنار او نشستم لبش بر روی لبهایم هوس ریخت ز اندوه دل دیوانه رستم فروخواندم به گوشش قصه عشق ترا می خواهم ای جانانه من ترا می خواهم ای آغوش جانبخش ترا ای عاشق دیوانه من هوس در دیدگانش شعله افروخت شراب سرخ در پیمانه رقصید تن من در میان بستر نرم بروی سینه اش مستانه لرزید گنه کردم گناهی پر ز لذت کنار پیکری لرزان و مدهوش خداوندا چه می دانم چه کردم در آن خلوتگه تاریک و خاموش
serendipiti اعضا	# : 15 Aug 2007 02:36 ای ستاره ها که بر فراز آسمان با نگاه خود اشاره گر نشسته اید ای ستاره ها که از ورای ابرها بر جهان نظاره گر نشسته اید آری این منم که در دل سکوت شب نامه های عاشقانه پاره میکنم ای ستاره ها اگر بمن مدد کنید دامن از غمش پر از ستاره میکنم با دلی که بویی از وفا نبرده است جور بیکرانه و بهانه خوشتر است در کنار این مصاحبان خودپسند ناز و عشوه های زیرکانه خوشتر است ای ستاره ها چه شد که در نگاه من دیگر آن نشاط ونغمه و ترانه مرد ؟ ای ستاره ها چه شد که بر لبان او آخر آن نوای گرم عاشقانه مرد ؟ جام باده سر نگون و بسترم تهی سر نهاده ام به روی نامه های او سر نهاده ام که در میان این سطور جستجو کنم نشانی از وفای او ای ستاره ها مگر شما هم آگهید از دو رویی و جفای سکنان خک کاینچنین به قلب آسمان نهان شدید ای ستاره ها ستاره های خوب و پک من که پشت پا زدم به هر چه که هست و نیست تا که کام او ز عشق خود روا کنم لعنت خدا بمن اگر بجز جفا زین سپس به عاشقان با وفا کنم ای ستاره ها که همچو قطره های اشک سربدار سر بدامن سیاه شب نهاده اید ای ستاره ها کز آن جهان جاودان روزنی بسوی این جهان گشاده اید رفته است و مهرش از دلم نمیرود ای ستاره ها چه شد که او مرا نخواست ؟ ای ستاره ها ستاره ها ستاره ها پس دیار عاشقان جاودان کجاست ؟
serendipiti اعضا	# : 16 Aug 2007 01:01 بذار یواش شروع کنم ، سلام گلم ، هم نفسم آرزوهام راضی شدن ، دیگه بهت نمی رسم گفتم چیا گفتی بهم ، گفتی که اینده داری دنیا همش عاشقی نیست ، گریه داری ، خنده داری گفتم که گفتی من باشم به لحظه هات نمی رسی به قول دل شاید دلت گرو باشه پیش کسی خلاصه گفتم که چشات قصد رسیدن نداره رؤیاها کاله و دسات خیال چیدن نداره گفتم که گفتی زندگی ت غصه داره ، سفر داره هم واسه من هم واسه تو با هم بودن خطر داره گفتم تو گفتی رؤیاها مال شبای شاعراس شهامتو کسی داره که شاعر مسافراس مسافرا اون آدمان که با حقیقت می مونن تلخیاشو خوب می چشن ، غصه هاشو خوب می دونن گفتم فقط می خوای واست یه حس محترم باشم عاشقیمو قایم کنم ، تو طالع تو کم باشم گفتم که گفتی ما دو تا بهدرد هم نمی خوریم ولی یه جا مثل همیم ، هر دومون از قصه پریم گفتیم تو گفتی می تونیم یادی کنیم از همدیگه اما کسی به اون یکی لیلی و مجنون نمی گه گفتم تو گفتی سهممون از زندگی جدا جداس حرف تو رو چشم منه ، اما اینام دست خداس هر چی که تو گفته بودی ، گفتم به دل بی کم و بیش حال خودم ؟ نه راه پس مونده برام نه راه پیش این حرفای خودت بوده ، از من دیوونه تر دیدی ؟ اصلا نگفتم اینا رو خودت دیدی یا شنیدی دلم که حرفاتو شنید ، اول که باورش نشد ولینه ، بهتره بگم ، نفهمیدش ، سرش نشد یه جوری مات و غمزده ، فقط به دورا خیره شد زنگ ازرخش نه ، نپرید ، شکست و مرد و تیره شد بلور رویا هام ولی چکید ، مث خواب تگرگ آرزوهام از هم پاشید ، رسید ته کوچه ی مرگ راستش ازم چیزی نموند ، به جز همین جسم ظریف خوب می دونی چی می کشه غریب تو خونه ی حریف نگی چرا نوشته هام لطیف و عاشقونه نیست رؤیا و آرزوم که هیچ ، حتی دل دیوونه نیست زیبا باید تنهایی من این نامه روسیا کنم رسم گذشتهها می گه باید به تو نگا کنم حرفاتو گفتم به خودت ، ببینی راستی تو زدی اصلا توی ذات تو هست ، یه همچی چیزی بلدی ؟ اگر تو بیداری بودی ، بشین میادش خبرم اگر نگفتی بنویس ، من می خوام از خواب بپرم دوست دارم چه توی خواب ، چه توی مرگ و بیداری فدای یک تار موهات ، که تو من و دوس نداری

iranxiran اعضا	# : 16 Aug 2007 01:07 Quoting: serendipiti براي کسي که دوستش دارم خوش به حال اون شخص ♥♥♥ هیچوقت نگو میخوام مثل این یا اون باشم... همیشه سعی کن خودت باشی و بهترین ♥♥♥
serendipiti اعضا	# : 16 Aug 2007 01:21 دیدی ‌آخرش من و گذاشت و رفت از زمین قلبم رو بر نداشت و رفت دیدی آخرش من و دیوونه کرد واسه رفتن همینو بهونه کرد دیدی اون وعده هایی که رنگی بود تمومش فقط واسه قشنگی بود دیدی اون که دلم و بهش دادم رفت و از چشمای نازش افتادم دیدی اونی که می گفت مال منه دم آخر نیومد سر بزنه دیدی خط زد اسمم و از دفترش رفت و افند نزدم دور سرش دیدی اون نخواست برم به بدرقش دیدی که باختم توی مسابقش دیدی مهربونیا رو زد کنار رفت و چشمام و گذاشت تو انتظار دیدی رفت گذاشت به پای سرنوشت گفت شاید ببینمت توی بهشت دیدی بی خبر گذاشت و رفت و سفر گفت بذار بمونه چشم اون به در دیدی افتاد اسم من سر زبون همشون گفتن به اون نامهربون دیدی که دعاها مستجاب نشد آخرم دلش واسم کباب نشد دیدی لااقل نزد به پنجره که بهم خبر بده می خواد بره دیدی رفت بدون هیچ سر و صدا ولی من سپردمش دست خدا دیدی بی خداحافظی روونه شد دیدی قولاش و گذاشت تو چمدون که دیگه نمونه از اونا نشون دیدی با دل این و در میون نذاشت رفت و از خاظره ها نشون نذاشت دیدی آخرش من رو نظر زدن تو سر این دل در به در زدن دیدی آخرش من و تنها گذاشت تشنه رو تو حسرت دریا گذاشت یعنی رفته اونجا آشیان کنه یا می خواسته من رو امتحان کنه دیدی حتی اون نگفت می ره کجا چه بده رسمای روزگار ما دیدی خواستمش ولی من و نخواست اینم از بازیای دنیای ماست حالا چند روزیه که بدون اون چشم من خیره شده به آسمون
serendipiti اعضا	# : 16 Aug 2007 01:30 اره راست ميگي
serendipiti اعضا	# : 17 Aug 2007 03:09 زندگی در چشم من شبهای بی مهتاب را ماند شعر من نیلوفر پژمرده در مرداب را ماند ابر بی باران اندوهم خار خشک سینه کوهم سالها رفته است کز هر آرزو خالی است آغوشم نغمه پرداز جمال و عشق بودم آه حالیا خاموش خاموشم یاد از خاطر فراموشم روز چون گل میشکوفد بر فراز کوه عصر پرپر می شود این نوشکفته در سکوت دشت روزها این گونه پر پر گشت چون پرستوهای بی آرام در پرواز رهروان را چشم حسرت باز اینک اینجا شعر و ساز و باده آماده است من که جام هستیم از اشک لبریز است میپرستم در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر بر د با فریب شعر باید زندگی را رنگ دیگر داد در نوای ساز باید ناله های روح را گم کرد ناله من میترواد از در و دیوار آسمان اما سراپایش گوش و خاموش است همزبانی نیست تا گویم بزاری ای دریغ دیگرم مستی نمی بخشد شراب جام من خالی شدست از شعر ناب ساز من فریاد های بی جواب نرم نرم از راه دور روز چون گل میشکوفد بر فراز کوه روشنایی می رود در آمان بالا ساغر ذرات هستی از شراب نور سرشار است اما من همچنان در ظلمت شبهای بی مهتاب همچنان پژمرده در پهنای این مرداب همچنان لبریز ز اندوه می پرسم جام اگر بشکست ساز اگر بگسست شعر اگر دیگر به دل ننشست
serendipiti اعضا	# : 17 Aug 2007 03:20 تنها نگاه بود و تبسم میان ما تنها نگاه بود و تبسم اما نه گاهی که از تب هیجان ها بی تاب می شدیم گاهی که قلبهامان می کوفت سهمگین گاهی که سینه هامان چون کوهره میگداخت دست تو بود و دست من این دوستان پک کز شوق سر به دامن هم میگذاشتند وز این پل بزرگ پیوند دست ها دلهای ما به خلوت هم راه داشتند یک بار نیز یادت اگر باشد وقتی تو راهی سفری بودی یک لحظه وای تنها یک لحظه سر روی شانه های هم آوردیم با هم گریستیم تنها نگاه بود و تبسم میان ما ما پک زیستیم ای سرکشیده از صدف سالهای پیش ای بازگشته از سفر خاطرات دور آن روزهای خوب تو آفتاب بودی بخشنده پک گرم من مرغ صبح بودم مست و ترانه گو اما در آن غروب که از هم جدا شدیم شب را شناختیم در جلگه غریب و غمآلود سرنوشت زیر سم سمند گریزان ماه و سال چون باد تاختیم در شعله شفق ها غمگین گداختیم جز یاد آن نگاه تبسم مانند موج ریخت بهم هرچه ساختیم ما پک سوختیم ما پک باختیم ای سرکشیده از صدف سالهای پیش ای بازگشته ای خطا رفته با من بگو حکایت خود تا بکوبمت کنون من و توایم و همان خنده و نگاه آن شرم جاودانه آن دست های گرم آن قلبهای پک وان رازهای مهر که بین من و تو بود ماگرچه در کنار هم اینک نشسته ایم بار دیگر به چهره همچشم بسته ایم دوریم هر دو دور با آتش نهفته به دلهای بیگناه تا جاودان صبور ای آتش شکفته اگر او دوباره رفت در سینه کدام محبت بجویمت ای جان غم گرفته بگو دور از آن نگاه در چشمه کدام تبسم بشویمت

serendipiti اعضا	# : 18 Aug 2007 02:08 شکست و ریخت به خک و به باد داد مرا چنانکه گویی هرگز کسی نزاد مرا مرا به خک سپردند و آمدند و گذشت تکان نخورد درین بی کرانه آب از آب ستاره می تابید بنفشه می خندید زمین به گرد سر آفتاب می گردید همان طلوع و غروب و همان خزان و بهار همان هیاهو جاری به کوچه و بازار همان تکاپو آن گیر و دار آن تکرار همان زمانه که هرگز نخواست شاد مرا نه مهر گفت و نه ماه نه شب نه روز که این رهگذر که بود و چه شد؟ نه هیچ دوست که این همسفر چه گفت و چه خواست ندید یک تن ازین همرهان و همسفران که این گسسته غباری به چنگ باد هوا است تو ای سپرده دلم را به دست ویرانی همین تویی تو که شاید دو قطره پنهانی شبی که با تو درافتد غم پشیمانی سرشک تلخی در مرگ من می افشانی تویی همین تو که می آوری به یادمرا
serendipiti اعضا	# : 22 Aug 2007 17:22 همه میپرسند چیست در زمزمه مبهم آب چیست در همهمه دلکش برگ چیست در بازی آن ابر سپید روی این آبی آرام بلند که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال چیست در خلوت خاموش کبوترها چیست در کوشش بی حاصل موج چیست در خنده جام که تو چندین ساعت مات و مبهوت به آن می نگری نه به ابر نه به آب نه به برگ مه به این آبی آرام بلند نه به این خلوت خاموش کبوترها نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام من به این جمله نمی اندیشم من مناجات درختان را هنگام سحر رقص عطر گل یخ را با باد نفس پک شقایق را در سینه کوه صحبت چلچله ها را با صبح بغض پاینده هستی را در گندم زار گردش رنگ و طراوت را در گونه گل همه را میشنوم می بینم من به این جمله نمی اندیشم به تو می اندیشم ای سراپا همه خوبی تک و تنها به تو می اندیشم همه وقت همه جا من به ر حال که باشم به تو میاندیشم تو بدان این را تنها تو بدان تو بیا تو بمان با من تنها تو بمان جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب من فدای تو به جای همه گلها تو بخند اینک این من که به پای تو درافتاده ام باز ریسمانی کن از آن موی دراز تو بگیر تو ببند تو بخواه پاسخ چلچله ها را تو بگو قصه ابر هوا را تو بخوان تو بمان با من تنها تو بمان در دل ساغر هستی تو بجوش من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

. 1 . 2 . 3 . 4 . 5 . 6 . 7 . 8 . 9 . 10 ... 56 . 57 . >>

Powered by MiniBB