----اشعار مولانا---- (3)

صفحه اصلی \| صفحه اصلی انجمن \| عکس سکسی ایرانی \| داستانهای سکسی فیلم سکسی \| سکسولوژی \| خنده بازار \| داستانهای سکسی(English)	آویزون

انجمن ها \| پاسخ \| وضعیت \| ثبت نام \| جستجو \| قوانین \| آخرین ارسالها \|

انجمن آویزون / فرهنگ و ادبیات و داستان / ----اشعار مولانا----

<< . 1 . 2 . 3 . 4 . 5 . 6 . 7 . 8 . 9 . 10 ... 18 . 19 . >>

نویسنده	پیام
jako_jonevar اعضا	# : 13 May 2007 23:45 Quoting: sogoli2 به به من که خدایی با اشعارش کلی حال میکنم خوشحالم با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
sogoli2 مدیر	# : 13 May 2007 23:48 jako_jonevar Quoting: jako_jonevar خوشحالم گر بدین سان زیست باید پست...من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را ...به رسوایی نیاویزم...بر بلند کاج خشک کوچه بن بست
jako_jonevar اعضا	# : 13 May 2007 23:58 در هوایت بی‌قرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب را کی گذارم روز و شب جان و دل از عاشقان می‌خواستند جان و دل را می‌سپارم روز و شب تا نیابم آن چه در مغز منست یک زمانی سر نخارم روز و شب تا که عشقت مطربی آغاز کرد گاه چنگم گاه تارم روز و شب می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود تا به گردون زیر و زارم روز و شب ساقیی کردی بشر را چل صبوح زان خمیر اندر خمارم روز و شب ای مهار عاشقان در دست تو در میان این قطارم روز و شب می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر همچو اشتر زیر بارم روز و شب تا بنگشایی به قندت روزه‌ام تا قیامت روزه دارم روز و شب چون ز خوان فضل روزه بشکنم عید باشد روزگارم روز و شب جان روز و جان شب ای جان تو انتظارم انتظارم روز و شب تا به سالی نیستم موقوف عید با مه تو عیدوارم روز و شب زان شبی که وعده کردی روز بعد روز و شب را می‌شمارم روز و شب بس که کشت مهر جانم تشنه است ز ابر دیده اشکبارم روز و شب با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........

sogoli2 مدیر	# : 14 May 2007 00:03 بشنوید ای دوستان این داستان خود حقیقت نقد حال ماست آن بود شاهی در زمانی پیش ازین ملک دنیا بودش و هم ملک دین اتفاقا شاه روزی شد سوار با خواص خویش از بهر شکار یک کنیزک دید شه بر شاه‌راه شد غلام آن کنیزک پادشاه مرغ جانش در قفص چون می‌طپید داد مال و آن کنیزک را خرید چون خرید او را و برخوردار شد آن کنیزک از قضا بیمار شد آن یکی خر داشت و پالانش نبود یافت پالان گرگ خر را در ربود کوزه بودش آب می‌نامد بدست آب را چون یافت خود کوزه شکست شه طبیبان جمع کرد از چپ و راست گفت جان هر دو در دست شماست جان من سهلست جان جانم اوست دردمند و خسته‌ام درمانم اوست هر که درمان کرد مر جان مرا برد گنج و در و مرجان مرا جمله گفتندش که جانبازی کنیم فهم گرد آریم و انبازی کنیم هر یکی از ما مسیح عالمیست هر الم را در کف ما مرهمیست گر خدا خواهد نگفتند از بطر پس خدا بنمودشان عجز بشر ترک استثنا مرادم قسوتیست نه همین گفتن که عارض حالتیست ای بسا ناورده استثنا بگفت جان او با جان استثناست جفت هرچه کردند از علاج و از دوا گشت رنج افزون و حاجت ناروا آن کنیزک از مرض چون موی شد چشم شه از اشک خون چون جوی شد از قضا سرکنگبین صفرا فزود روغن بادام خشکی می‌نمود از هلیله قبض شد اطلاق رفت آب آتش را مدد شد همچو نفت گر بدین سان زیست باید پست...من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را ...به رسوایی نیاویزم...بر بلند کاج خشک کوچه بن بست
jako_jonevar اعضا	# : 14 May 2007 00:07 دگربار این دلم آتش گرفتست رها کن تا بگیرد خوش گرفتست بسوز ای دل در این برق و مزن دم که عقلم ابر سوداوش گرفتست دگربار این دلم خوابی بدیدست که خون دل همه مفرش گرفتست چو سایه کل فنا گردم ازیرا جهان خورشید لشکرکش گرفتست دلم هر شب به دزدی و خیانت ز لعل بار سلطان وش گرفتست کجا پنهان شود دزدی دزدی که مال خصم زیر کش گرفتست بسی جان که همی‌پرد ز قالب ولی پایش حریف کش گرفتست ز ذوق زخم تیرش این دل من به دندان گوشه ترکش گرفتست با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
brave_heart اعضا	# : 14 May 2007 00:13 حيلت رها كن عاشقا ديوانه شو ديوانه شو وندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو هم خويش را بيگانه كن هم خانه را ويرانه كن وانگه بيا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو رو سينه را چون سينه ها هفت آب شو از كينه ها وانگه شراب عشق را پيمانه شو پيمانه شو بايد كه جمله جان شوي تا لايق جانان شوي گر سوي مستان مي روي مستانه شو مستانه شو آن گوشوار شاهدان هم صحبت عارض شده آن گوش و عارض بايدت دردانه شو دردانه شو چون جان تو شد در هوا ز افسانه شيرين ما فاني شو و چون عاشقان افسانه شو افسانه شو تو ليله القبري برو تا ليله القدري شوي چون قدر مر ارواح را كاشانه شو كاشانه شو انديشه ات جايي رود وانگه ترا آنجا كشد ز انديشه بگذر چون قضا پيشانه شو پيشانه شو قفلي بود ميل و هوا بنهاده بر دلهاي ما مفتاح شو مفتاح را دندانه شو دندانه شو بنواخت نور مصطفي آن استن حنانه را كمتر زچوبي نيستي حنانه شو حنانه شو گويد سليمان مر ترا بشنو لسان الطير را دامي و مرغ از تو رمد رو لانه شو رولانه شو گر چهره بنمايد صنم پر شو ازو چون آينه وز زلف بگشايد صنم رو شانه شو رو شانه شو تاكي دوشاخه چون رخي تاكي چو بيذق كم تكي تاكي چو فرزين كژ روي فرزانه شو فرزانه شو شكرانه دادي عشق را از تحفه ها و مالها هل مال را خود را بده شكرانه شو شكرانه شو يك مدتي اركان بدي يك مدتي حيوان بدي يك مدتي چون جان شدي جانانه شوجانانه شو اي ناطقه بر بام و در تاكي روي در خانه پر نطق زبان را ترك كن بي چانه شوبي چانه شو ارزش زندگی به برد يا باخت آن نيست. بلکه به نفس جنگيدن برای زندگی ست
jako_jonevar اعضا	# : 14 May 2007 00:13 همه خوف آدمی را از درونست ولیکن هوش او دایم برونست برون را می‌نوازد همچو یوسف درون گرگی‌ست کو در قصد خونست بدرد زهره او گر نبیند درون را کو به زشتی شکل چونست بدان زشتی به یک حمله بمیرد ولیکن آدمی او را زبونست الف گشت‌ست نون می‌بایدش ساخت که تا گردد الف چیزی که نونست اگر نه خود عنایات خداوند بدیدستی چه امکان سکون‌ست نه عالم بد نه آدم بد نه روحی که صافی و لطیف و آبگون‌ست که او را بود حکم و پادشاهی نپنداری که این کار از کنونست نمی‌گویم که در تقدیر شه بود حقیقت بود و صد چندین فزونست خداوندی شمس الدین تبریز ورای هفت چرخ نیلگونست به زیر ران او تقدیر رامست اگر چه نیک تندست و حرونست چو عقل کل بویی برد از وی شب و روز از هوس اندر جنونست که پیش همت او عقل دیده‌ست که همت‌های عالی جمله دونست کدامین سوی جویم خدمتش را که منزلگاه او بالای سونست هر آن مشکل که شیران حل نکردند بر او جمله بازی و فسونست نگفتم هیچ رمزی تا بدانی ز عین حال او این‌ها شجونست ایا تبریز خاک توست کحلم که در خاکت عجایب‌ها فنونس با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 14 May 2007 00:20 طبیب درد بی‌درمان کدامست رفیق راه بی‌پایان کدامست اگر عقلست پس دیوانگی چیست وگر جانست پس جانان کدامست چراغ عالم افروز مخلد که نی کفرست و نی ایمان کدامست پر از درست بحر لایزالی درونش گوهر انسان کدامست غلامانه است اشیاء را قباها میان بندگان سلطان کدامست یکی جزو جهان خود بی‌مرض نیست طبیب عشق را دکان کدامست خرد عاجز شد اندر فکر عاجز که سرکش کیست سرگردان کدامست بت موزون به بتخانه بسی جست که موزونات را میزان کدامست چه قبله کرده‌ای این گفت و گو را طلب کن درس خاموشان کدامست با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........

jako_jonevar اعضا	# : 14 May 2007 19:26 چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست گر چه با من می‌نشینی چون چنینی سود نیست چون دهانت بسته باشد در جگر آتش بود در میان جو درآیی آب بینی سود نیست چونک در تن جان نباشد صورتش را ذوق نیست چون نباشد نان و نعمت صحن و سینی سود نیست گر زمین از مشک و عنبر پر شود تا آسمان چون نباشد آدمی را راه بینی سود نیست تا ز آتش می‌گریزی ترش و خامی چون پنیر گر هزاران یار و دلبر می‌گزینی سود نیست با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........
jako_jonevar اعضا	# : 14 May 2007 19:30 در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست جمله شاهانند آن جا بندگان را بار نیست گر تو نازی می‌کنی یعنی که من فرخنده‌ام نزد این اقبال ما فرخندگی جز عار نیست گر به فقرت ناز باشد ژنده برگیر و برو نزد این سلطان ما آن جمله جز زنار نیست گر تو نور حق شدی از شرق تا مغرب برو زانک ما را زین صفت پروای آن انوار نیست گر تو سر حق بدانستی برو با سر باش زانک این اسرار ما را خوی آن اسرار نیست راست شو در راه ما وین مکر را یک سوی نه زان که این میدان ما جولانگه مکار نیست شمس دین و شمس دین آن جان ما اینک بدان جز به سوی راه تبریز اسب ما رهوار نیست مست بودم فاش کردم سر خود با یارکان زانک هشیاری مرا خود مذهب آزار نیست گر نهی پرگار بر تن تا بدانی حد ما حد ما خود ای برادر لایق پرگار نیست خاک پاشی می‌کنی تو ای صنم در راه ما خاک پاشی دو عالم پیش ما در کار نیست صوفیان عشق را خود خانقاهی دیگر است جان ما را اندر آن جا کاسه و ادرار نیست در تک دوزخ نشستم ترک کردم بخت را زانک ما را اشتهای جنت و ابرار نیست با همه لحن خوش آوایی ام........ در به در كوچه تنهایی ام.........

<< . 1 . 2 . 3 . 4 . 5 . 6 . 7 . 8 . 9 . 10 ... 18 . 19 . >>

Powered by MiniBB