|
|
عشــق اول مي کند ديوانـــــــــه ات
تــا زمــــــا و مـن کند بيگانـــــــه ات
عشق چـــون در سـينه ات ره وا کند
عقل را ســـــــر گشته و رســـوا کند
عشق را با کفـــر و با ايمـــان چه کار
عشق را با دوزخ و رضــــــوان چه کار
عشق مي جويد حريفي سـينه چاک
کـــــو ندارد از فـــناي خـــــويش باک
عــــشق را با نيستـــــي ســـودا بود
تا تــو هــستــي عـشق کي پيدا بود
عـــشق مـي خواهد دلــــي آيينه رو
تـا بـتـابـد نـوربـخــش جـــــــــان بر او
صفاي پا برهنه ها واسه اينكه ريگي تو كفششون ندارند
|