سوره تماشا - شعر نو - سهراب سپهري (3)

صفحه اصلی \| صفحه اصلی انجمن \| عکس سکسی ایرانی \| داستانهای سکسی فیلم سکسی \| سکسولوژی \| خنده بازار \| داستانهای سکسی(English)	آویزون

انجمن ها \| پاسخ \| وضعیت \| ثبت نام \| جستجو \| قوانین \| آخرین ارسالها \|

انجمن آویزون / فرهنگ و ادبیات و داستان / سوره تماشا - شعر نو - سهراب سپهري

<< . 1 . 2 . 3 . 4 . >>

نویسنده	پیام
lili20 اعضا	# : 12 Aug 2006 14:01 ravi_gham Quoting: ravi_gham ملسي نه....خيلي هم ملس نيستم....اي ي ي....بفهمي نفهمي يكمي گَس هستم Quoting: ravi_gham اين كتاب رو من نخوندم اما خيلي ازش شنيدم اگه ميشه بيشتر راجع بهش توضيح بده ليلي جان اين كتاب نوشته جبران خليل جبران است. وي سال 1883 در لبنان و در يك خانواده ماروني بدنيا آمد و در 48 سالگي درگذشت. در 12سالگي به همراه خانواده به امريكا مهاجرت كرد.به زبانهاي انگليسي، فرانسوي و زبان و ادبيات عرب تسلط داشته و در طراحي و نقاشي بسيار ماهر و هنرمند بوده. جبران در دوره ايي از زندگي خود به آثار نيچه علاقه پيدا مي كند و بعضي معتقدند كه پيامبر از روي چنين گفت زرتشت نيچه نوشته شده است. قسمتهايي از اين كتاب براي آشنايي بيشتر : سگ پارسایی از کنار جمعی گربه میگذشت. ایستاد و شروع به تماشایشان کرد. در این میان ناگاه گربه ای بزرگ و پیر که ظاهرا ریش سفیدشان بود از میان جمع گربه ها خارج شد و بر سکویی ایستاد و چنین گفت: ای جماعت گربه ها دعا کنید و دعا کنید و باز هم دعا کنید و آنگاه خداوند بر اثر زیادی دعایتان برایتان باران موش خواهد فرستاد. سگ پارسا به ناگاه روی از ایشان برگرداند و با خود گفت : اینان جمعی گمراه و دیوانه اند. مگر نه این است که تمام بزرگان و ریش سفیدان ما گفته اند که خداوند در اثر افزایش دعا باران استخوان بر زمین نازل خواهد کرد. هفت خویشتن!!! در آرامترین ساعت شب هنگامی که در عالم خواب وبیداری بودم . هفت خویشتن من دور من نشستند و نجوا کنان گفتند: خویشتن اول:من در تمام این سالها در تن این دیوانه بوده‌ام!کاری نداشته‌ام جز اینکه روز و شب دردش را تازه کنم و شب اندوهش را برگردانم و من دیگر تاب تحمل این وضع را ندارم!!!اکنون شورش میکنم!!!!!!! خویشتنن دوم:برادر جان حال تو بهتر از من است! زیرا کار من اینست که خویشتن شاد این دیوانه باشم من خنده‌های او را میخندم و سرود ساعت‌های خوش او را میسرایم و با پاهایی که سه بال دارد اندیشه‌های روشن او را میرقصم!منم که باید بر این زندگی ملال آور شورش کنم! خویشتن سوم:پس تکلیف من.خویشتن عشق چه میشود!که داغ مشعل شهوات وحشی و امیال خیال آمیزم!منم که بیمار عشقم و باید بر این دیوانه بشورم! خویشتن چهارم:از میان شما من از همه نگون بخت‌ترم! چون کاری به جز نفرت پلید و انزجار ویرانگر به من نداده‌ا‌ند . منم آن خویشتن طوفانی که در سیاهترین درکات دوزخ به دنیا آمده‌ام و باید سر از خدمت این دیوانه بپیچم! خویشتن پنجم: نه منم آن خویشتن اندیشمند .آن خویشتن خیال باف و خویشتن گرسنگی و تشنگی که مدام در پی چیزهای ناشناخته و چیزهای نیافریده میگردم!دمی آسایش ندارد منم که باید شورش کنم نه شما!! خویشتن ششم:من آن خویشتن کارگرم!خویشتن زحمت کشی که با دستان شکیبا و چشمان آرزومند روزها را صورت میبخشم!عناصر بیشکل را به شکل تازه و ابدی در می‌آورم-منم آن تنهایی که باید بر این دیوانه بشورم! خویشتن هفتم:شگفتا!!که همه شما میخواهید در برابر این مرد سر بر شورش بردارید .زیرا یکایک شما وظیفه مقدری بر عهده دارید که باید به انجام برسانید !!!آه ! ای کاش منم مانند شما بودم!خویشتنی با تکلیف معین!ولیمن تکلیفی ندارم !من خویشتن بیکاره‌ام! آنکه در لا مکان و لا زمان خالی و خاموش نشسته است!هنگامی که شما سرگرم بازسازی زندگی هستید !ای همسایگان آیا شما باید شورش کنید یا من؟؟؟؟ هنگامی که خویشتن هفتم اینگونه سخن گفت!آن شش تای دیگر با دل سوزی او را نگریستند ولی هیچ نگفتند!هر چه از شب بیشتر میگذشت یکی پس از دیگری در آغوش تسلیم و رضای شیرینی به خواب رفتند! اما همچنان خویشتن هفتم به ؛هیچ؛ چشم دوخته بود؛که در پس همه چیز است. آسمان مال من است/ پنجره، فکر، هوا، عشق، زمين مال من است/چه اهميت دارد ...بقيه اش...
ravi_gham مدیر	# : 13 Aug 2006 08:48 Quoting: lili20 نه....خيلي هم ملس نيستم....اي ي ي....بفهمي نفهمي يكمي گَس هستم مثل خرمالو ؟؟؟؟؟؟؟؟ به نظر من كه بيشتر ملسي بايد بخورم تا بهتر از اين بتونم تشخيص بدم ابری نیست ... بادی نیست ... می نشینم لب حوض...گردش ماهی ها ...پاکی خوشه زیست !
mehran_modiri_mehran اعضا	# : 17 Aug 2006 00:03 Quoting: lili20 سگ پارسایی از کنار جمعی گربه میگذشت. ایستاد و شروع به تماشایشان کرد. در این میان ناگاه گربه ای بزرگ و پیر که ظاهرا ریش سفیدشان بود از میان جمع گربه ها خارج شد و بر سکویی ایستاد و چنین گفت: ای جماعت گربه ها دعا کنید و دعا کنید و باز هم دعا کنید و آنگاه خداوند بر اثر زیادی دعایتان برایتان باران موش خواهد فرستاد. سگ پارسا به ناگاه روی از ایشان برگرداند و با خود گفت : اینان جمعی گمراه و دیوانه اند. مگر نه این است که تمام بزرگان و ریش سفیدان ما گفته اند که خداوند در اثر افزایش دعا باران استخوان بر زمین نازل خواهد کرد. جالب بود.

alixxx2005 اعضا	# : 10 Feb 2007 21:00 mehran_modiri_mehran مهران جون کجایی! دیگه سرنمی زنی جات خیلی خالی یه.
brave_heart اعضا	# : 18 Feb 2007 06:42 زندگی رسم خوشایندی است زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ پرشی دارد اندازه عشق زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یادمن و تو برود زندگی جذبه دستی است که می چیند زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان است زندگی بعد درخت است به چشم حشره زندگی تجربه شب پره در تاریکی است زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد زندگی سوت قطاری است که درخواب پلی می پیچد زندگی دیدن یک باغچه از شیشه مسدود هواپیماست خبر رفتن موشک به فضا لمس تنهایی ماه فکر بوییدن گل در کره ای دیگر زندگی شستن یک بشقاب است زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است زندگی مجذور اینه است زندگی گل به توان ابدیت زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست هر کجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره فکر هوا عشق زیمن مال من است چه اهمیت دارد گاه اگر می رویند قارچ های غربت ؟ من نمی دانم که چرا می گویند : اسب حیوان نجیبی است کبوتر زیباست و چرا در قفس هیچ کسی کرکس نیست گل شبدر چه کم از لاله قرمز دارد چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید واژه ها را باید شست واژه باید خود باد ‚ واژه باید خود باران باشد چترها را باید بست زیر باران باید رفت فکر را خاطره را زیر باران باید برد با همه مردم شهر زیر باران باید رفت دوست را زیر باران باید برد عشق را زیر باران باید جست زیر باران باید با زن خوابید زیر باران باید بازی کرد زیر باران باید چیز نوشت حرف زد نیلوفر کاشت زندگی تر شدن پی در پی زندگی آب تنی کردن در حوضچه کنون است رخت ها را بکنیم آب در یک قدمی است روشنی را بچشیم شب یک دهکده را وزن کنیم خواب یک آهو را گرمی لانه لک لک را ادرک کنیم روی قانون چمن پا نگذاریم در موستان گره ذایقه را باز کنیم و دهان را بگشاییم اگر ماه درآمد و نگوییم که شب چیز بدی است و نگوییم که شب تاب ندارد خبر از بینش باغ و بیاریم سبد ببریم این همه سرخ این همه سبز صبح ها نان و پنیرک بخوریم و بکاریم نهالی سر هر پیچ کلام و بپاشیم میان دو هجا تخم سکوت و نخوانیم کتابی که در آن باد نمی اید و کتابی که در آن پوست شبنم تر نیست و کتابی که در آن یاخته ها بی بعدند و نخواهیم مگس از سر انگشت طبیعت بپرد و نخواهیم پلنگ از در خلقت برود بیرون و بدانیم اگر کرم نبود زندگی چیزی کم داشت و اگر خنج نبود لطمه می خورد به قانون درخت و اگر مرگ نبود دست ما در پی چیزی می گشت و بدانیم اگر نور نبود منطق زنده پرواز دگرگون می شد و بدانیم که پیش از مرجان خلایی بود در اندیشه دریا ها و نپرسیم کجاییم بو کنیم اطلسی تازه بیمارستان را و نپرسیم که فواره اقبال کجاست و نپرسیم چرا قلب حقیقت آبی است و نپرسیم پدرهای پدرها چه نسیمی چه شبی داشته اند پشت سرنیست فضایی زنده پشت سر مرغ نمی خواند پشت سر باد نمی اید پشت سر پنجره سبز صنوبر بسته است پشت سر روی همه فرفره ها خک نشسته است پشت سر خستگی تاریخ است پشت سر خاطره ی موج به ساحل صدف سرد سکون می ریزد لب دریا برویم تور در آب بیندازیم وبگیریم طراوت را از آب ریگی از روی زمین برداریم وزن بودن را احساس کنیم بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم دیده ام گاهی در تب ماه می اید پایین می رسد دست به سقف ملکوت دیده ام سهره بهتر می خواند گاه زخمی که به پا داشته ام زیر و بم های زمین را به من آموخته است گاه در بستر بیماری من حجم گل چند برابر شده است و فزون تر شده است قطر نارنج شعاع فانوس و نترسیم از مرگ مرگ پایان کبوترنیست مرگ وارونه یک زنجره نیست مرگ در ذهن اقاقی جاری است مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می گوید مرگ با خوشه انگور می اید به دهان مرگ در حنجره سرخ - گلو می خواند مرگ مسوول قشنگی پر شاپرک است مرگ گاهی ریحان می چیند مرگ گاهی ودکا می نوشد گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد و همه می دانیم ریه های لذت پر کسیژن مرگ است در نبندیم به روی سخن زنده تقدیر که از پشت چپر های صدا می شنویم پرده را برداریم بگذاریم که احساس هوایی بخورد بگذاریم بلوغ زیر هر بوته که می خواهد بیتوته کند بگذاریم غریزه پی بازی برود کفش ها رابکند و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد بگذاریم که تنهایی آواز بخواند چیز بنویسد به خیابان برود ساده باشیم ساده باشیم چه در باجه یک بانک چه در زیر درخت کار مانیست شناسایی راز گل سرخ کار ما شاید این است که در افسون گل سرخ شناور باشیم پشت دانایی اردو بزنیم دست در جذبه یک برگ بشوییم و سر خوان برویم صبح ها وقتی خورشید در می اید متولد بشویم هیجان ها را پرواز دهیم روی ادرک ‚ فضا ‚ رنگ صدا پنجره گل نم بزنیم آسمان را بنشانیم میان دو هجای هستی ریه را از ابدیت پر و خالی بکنیم بار دانش را از دوش پرستو به زمین بگذاریم نام را باز ستانیم از ابر از چنار از پشه از تابستان روی پای تر باران به بلندی محبت برویم در به روی بشر و نور و گیاه و حشره باز کنیم کار ما شاید این است که میان گل نیلوفر و قرن پی آواز حقیقت بدویم ارزش زندگی به برد يا باخت آن نيست. بلکه به نفس جنگيدن برای زندگی ست
alixxx2005 اعضا	# : 21 Feb 2007 18:41 چرخِ یک گاری درحسرت واماندن اسب اسب درحسرتِ خوابیدن گاری چی مردگاری چی،درحسرت مرگ! من ندیدم،بیدی سایه اش رابفروشدبه زمین رایگان می بخشد،نارون شاخه ی خودرابه کلاغ. زندگی ترشدن پی درپی زندگی،آب تنی کردن درحوضچه ی اکنون است.
brave_heart اعضا	# : 23 Feb 2007 05:40 \| ویرایش بوسیله: brave_heart روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد در رگ ها نور خواهم ریخت و صدا خواهم در داد ای سبدهاتان پر خواب سیب آوردم سیب سرخ خورشید خواهم آمد گل یاسی به گدا خواهم داد زن زیبای جذامی را گوشواری دیگر خواهم بخشید کور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ دوره گردی خواهم شد کوچه ها را خواهم گشت جار خواهم زد : ای شبنم شبنم شبنم رهگذاری خواهد گفت : راستی را شب تاریکی است کهکشانی خواهم دادش روی پل دخترکی بی پاست دب اکبر را بر گردن او خواهم آویخت هر چه دشنام از لب خواهم برچید هر چه دیوار از جا خواهم برکند رهزنان را خواهم گفت : کاروانی آمد بارش لبخند ابر را پاره خواهم کرد من گره خواهم زد چشمان را با خورشید ‚ دل ها را با عشق سایه ها را با آب شاخه ها را با باد و به هم خواهم پیوست خواب کودک را با زمزمه زنجره ها بادبادک ها به هوا خواهم برد گلدان ها آب خواهم داد خواهم آمد پیش اسبان ‚ گاوان ‚ علف سبز نوازش خواهم ریخت مادیانی تشنه سطل شبنم را خواهم آورد خر فرتوتی در راه من مگس هایش را خواهم زد خواهم آمد سر هر دیواری میخکی خواهم کاشت پای هر پنجره ای شعری خواهم خواند هر کلاغی را کاجی خواهم داد مار را خواهم گفت : چه شکوهی دارد غوک آشتی خواهم داد آشنا خواهم کرد راه خواهم رفت نور خواهم خورد دوست خواهم داشت ارزش زندگی به برد يا باخت آن نيست. بلکه به نفس جنگيدن برای زندگی ست
ravi_gham مدیر	# : 23 Feb 2007 07:25 سر چشمه رویش هایی ... دریایی ... پایان تماشایی ... ابری نیست ... بادی نیست ... می نشینم لب حوض...گردش ماهی ها ...پاکی خوشه زیست !

ravi_gham مدیر	# : 23 Feb 2007 07:59 Quoting: brave_heart روزی خواهم آمد و پیامی خواهم آورد در رگ ها نور خواهم ریخت و صدا خواهم در داد ای سبدهاتان پر خواب سیب آوردم سیب سرخ خورشید خواهم آمد گل یاسی به گدا خواهم داد زن زیبای جذامی را گوشواری دیگر خواهم بخشید کور را خواهم گفتم : چه تماشا دارد باغ دوره گردی خواهم شد کوچه ها را خواهم گشت جار خواهم زد : ای شبنم شبنم شبنم رهگذاری خواهد گفت : راستی را شب تاریکی است کهکشانی خواهم دادش ازت خوشم میاد چون هم تیزی و هم سهراب دوست داری .... ابری نیست ... بادی نیست ... می نشینم لب حوض...گردش ماهی ها ...پاکی خوشه زیست !
brave_heart اعضا	# : 23 Feb 2007 08:03 Quoting: ravi_gham ازت خوشم میاد چون هم تیزی و هم سهراب دوست داری .... ما بیشتر رفیق ارزش زندگی به برد يا باخت آن نيست. بلکه به نفس جنگيدن برای زندگی ست

<< . 1 . 2 . 3 . 4 . >>

Powered by MiniBB