| نویسنده |
پیام |
|
|
 دریغا یکدلی افسانه گشته
محبت با ریا هم خانه گشته
نمیبینم صفایی در گلستان
که بلبل هم ز گل بیگانه گشته
#آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد , این آزادی ماه است که او را پایبند می کند.# (تاگور)
|
|
|
هر دم ميان پنجه من لرزد
انگشت های لاغر و تبدارش
من ناله می كنم كه خداوندا
جانم بگير و كم بده آزارش
|
|
|
شب و نگاه خیس تردید
پشت حصار لحظه هاس
بال و پرت اگر که بسته اس
شوق پریدنت کجاس
#آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد , این آزادی ماه است که او را پایبند می کند.# (تاگور)
|
|
|
|
|
سمن بویان غبار غم چو بنشینند ، بنشانند
پری رویان قرار از دل چو بستیزند ، بستانند
کسی چه میداند ، شاید این جهان جهنم عالمی دیگر باشد
|
|
|
در دلم بود که هرگز ندهم دل به کسی
چه کنم باز گرفتار شدم در هوسی
|
|
|
یا تو با درد من بیامیزی
یا من از تو دوا بیاموزم
کسی چه میداند ، شاید این جهان جهنم عالمی دیگر باشد
|
|
|
من از ورع می و مطرب ندیدمی زین پیش
هوای مغبچگانم در این و آن انداخت
#آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد , این آزادی ماه است که او را پایبند می کند.# (تاگور)
|
|
|
تو را من
در تابش فروتن آن چراغ میبینم
آنجا که تویی
مرا تو
در ظلمتکده ی ویرانسرای من در می یابی
اینجا که منم
کسی چه میداند ، شاید این جهان جهنم عالمی دیگر باشد
|
|
|
|
|
مست بگذشتی و از خلوتیان ملکوت
به تماشای تو آشوب قیامت بر خاست
#آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد , این آزادی ماه است که او را پایبند می کند.# (تاگور)
|
|
|
ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی
کین ره که تو می روی به ترکستان است
|
